»Οι αόρατοι άνθρωποι» στην Μόρια, διεκδικούν το αυτονόητο

Το 2012 ο Μπράντον Μπράιαντ εργαζόταν σε μια αεροπορική βάση στην αμερικανική έρημο του Νέου Μεξικού.
Ηταν ένας πιλότος δίχως αεροπλάνο, ο οποίος μέσα από δεκατέσσερις οθόνες και διάφορα πλήκτρα κατεύθυνε με τηλεχειριστήριο τα μη επανδρωμένα αεροπλάνα, τα γνωστά drones, από απόσταση δέκα χιλιάδες χιλιόμετρα.           
Κάποια στιγμή εμφανίστηκε στις οθόνες ένα αγροτόσπιτο στο Αφγανιστάν, με το στάβλο του κι όλα τα άλλα. Μπορούσε να διακρίνει την παραμικρή λεπτομέρεια.          
Δεκαπέντε δευτερόλεπτα, «η εντολή από τα πέρατα της γης, υπαγόρεψε πυρ. Δέκα δευτερόλεπτα».

Ο Μπράντον γνωστοποίησε στην εντολή ότι σε μια από τις οθόνες έβλεπε ένα παιδί να τρέχει γύρω από το σπίτι.
Εξι δευτερόλεπτα, «η εντολή επαναλήφτηκε. Πέντε δευτερόλεπτα».
Ο Μπράντον πάτησε το κουμπί.
Τρία δευτερόλεπτα, «το drone εξαπέλυσε το βλήμα».
Δυο δευτερόλεπτα, «μια λάμψη, μια έκρηξη το βλήμα χτύπησε το σπίτι, σπίτι και παιδί εξαφανίστηκαν».                                                      
Απόμεινε μονάχα ο καπνός.                                          

– Που είναι το παιδί; ρώτησε ο Μπράντον.    
Το μηχάνημα δεν απάντησε.

Ο Μπράντον επανέλαβε την ερώτηση. Τέλος η μηχανή είπε:                                                                
– Δεν ήταν παιδί. Ηταν σκύλος.                                      
– Σκύλος με δυο πόδια;   

                              Και ο Μπράντον Μπράιαν εγκατέλειψε την στρατιωτική του καριέρα.

‘Eduardo Galeano «Κυνηγός ιστοριών»

               Οι τόποι που γεννήθηκαν καθόρισε τη μοίρα τους. Η ανάγκη της επιβίωσης τους έσπρωξε να πάρουν τους δρόμους της προσφυγιάς και της μετανάστευσης. Κάποιοι απ’ αυτούς βρέθηκαν στο κολαστήριο της Μόριας. Εκεί όπου οι συνθήκες εξαφανίζουν κάθε χαρακτηριστικό της ανθρώπινης υπόστασης, οδηγώντας τους στην κατάθλιψη και το μαρασμό.
Ορισμένοι αποφάσισαν να αντιδράσουν.

Αποφάσισαν να πάψουν να είναι »οι αόρατοι άνθρωποι». Είναι οι Αφγανοί πρόσφυγες της πλατείας Σαπφούς.
Εξι απ’ αυτούς χρησιμοποιώντας το μόνο »έχει » τους το σώμα τους, ξεκίνησαν απεργία πείνας. Είναι ο Reza, o Ardisir, o Shirzad, o Hsam, o Mazid.
Μαζί με τους υπόλοιπους συμπατριώτες τους διεκδικούν να συνεχίσουν το ταξίδι τους στην Ευρώπη και να τους αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα. Διεκδικούν το αυτονόητο. Το δικαίωμα της ανθρώπινης ύπαρξης.

Τα παγερά τούτα βράδια, όπου κάθε πλάσμα αναζητά ένα απάγκιο να κουρνιάσει, ας σταθούμε δίπλα τους. Η αλληλεγγύη, που δε γνωρίζει σύνορα, χρώματα, εθνικότητες θρησκείες ας αγκαλιάσει κι αυτούς. Έτσι, όταν η ώρα φτάσει της αναμέτρησης με τη συνείδηση μας, ας μη βρεθούμε λειψοί…

 Υ. Γ. Είδη πρώτης ανάγκης, κουβέρτες, τρόφιμα και είδη ένδυσης και υπόδησης, συγκεντρώνονται στην Εργατική Λέσχη Λέσβου, κατόπιν επικοινωνίας με τα τηλ. 6970998829 και 69996937018.

tsak-giorgis