Η Οδύσσεια ενός παιδιού του εμφυλίου…

Είναι σκληρό να γυρνάς πίσω στο χρόνο και τις πληγές που άνοιξε, αλλά είναι κι απαραίτητο γιατί πρέπει και εσείς οι νεότεροι να μάθετε την πικρή ιστορία της γενιάς μου.
Προς τα τέλη της κατοχής, οι Γερμανοί ναζίδες έκαψαν το σπίτι μας στο χωριό μου στην Ευρυτανία. Ένα όμορφο πέτρινο δίπατο σπίτι με μια μεγάλη λιθόστρωτη αυλή, με πολλά λουλούδια και μια κληματαριά. Τριγύρω απλώνονταν τα χωραφάκια μας με τα σπαρτά και τα γάργαρα νερά που τρέχανε στο αυλάκι και μας νανουρίζανε με τον παφλασμό τους τα βράδια. Ήταν Αύγουστος του 1944 όταν πυρπόλησαν το σπίτι της οικογένειας μας. Δεν έμεινε ούτε κουρελάκι… Συνεχίστε την ανάγνωση «Η Οδύσσεια ενός παιδιού του εμφυλίου…»

Αυτή η εικόνα θα γίνει ο εφιάλτης τους…

 Σιδερόφρακτα ανθρωποειδή σκοτώνουν, χτυπούν νήπια, σιδερώνουν παιδιά. Προσπαθείς να αποκρυπτογραφήσεις το συμπυκνωμένο μίσος, αλλά το μόνο που καταφέρνουν οι αναλύσεις είναι να σαρκάζουν τη λογική. Και διερωτάται κανείς, γιατί εκείνοι που απειλήθηκαν από την Τελική Λύση, την επιβάλλουν στους άλλους; Συνεχίστε την ανάγνωση «Αυτή η εικόνα θα γίνει ο εφιάλτης τους…»

16 Δεκέμβρη-43 χρόνια από το θάνατό του, Κώστα Βάρναλη

O ποιητής Κ. Βάρναλης και οι διώξεις του από τον Πάγκαλο

«Άιντε θύμα, άιντε ψώνιο, άιντε σύμβολο αιώνιο, αν ξυπνήσεις μονομιάς, θα `ρθει ανάποδα ο ντουνιάς»… Στα 90 του ζήτησε από την ΕΣΗΕΑ να τον στηρίξει για να επιβιώσει Συνεχίστε την ανάγνωση «16 Δεκέμβρη-43 χρόνια από το θάνατό του, Κώστα Βάρναλη»