Περί Δημοκρατίας ο λόγος

Πέρασαν 42 χρόνια από την ιστορική εκείνη ημέρα του Ιούλη του ’74 που αποκαταστάθηκε, φαινομενικά, η δημοκρατία στη χώρα μας. Τι εννοώ φαινομενικά; Ο ορισμός της δημοκρατίας ορίζει »η δημοκρατία είναι το πολίτευμα όπου η εξουσία πηγάζει από τον λαό, ασκείται από τον λαό και υπηρετεί τα συμφέροντα του λαού»

Δυστυχώς όλα αυτά τα χρόνια στη μεταπολιτευτική Ελλάδα ουδέποτε οι πολιτικοί και οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης υπηρέτησαν τα συμφέροντα του λαού, αντίθετα υπηρέτησαν και εξυπηρέτησαν τα συμφέροντα του κεφαλαίου και των ξένων κέντρων εξουσίας.
Όσο για την περιβόητη εξουσία του λαού; Αυτή περιορίζεται στην εκλογική διαδικασία κάθε τέσσερα χρόνια για την εκλογή αντιπροσώπων των κομμάτων στο κοινοβούλιο…

Μία φαινομενική δημοκρατία πού συνταγματικά μεν υφίσταται αλλά επί της ουσίας είναι ανύπαρκτη. Για ποια ακριβώς δημοκρατία αλήθεια μιλάμε, όταν ο πολίτης δεν τολμά να εκφραστεί, όταν σε διαδηλώσεις πέφτει θύμα ξυλοδαρμού από τα όργανα της τάξης, όταν τον πλακώνουν στα χημικά για να τον αποτρέψουν να ζητήσει τα αυτονόητα;

Για ποια ακριβώς δημοκρατία μιλάμε όταν εκποιείται η λαϊκή περιουσία προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των τραπεζιτών και των δανειστών του ΔΝΤ;
Για ποια δημοκρατία μιλάμε όταν πολίτες οδηγήθηκαν λόγω συνθηκών να τερματίσουν την ζωή τους μη αντέχοντας το βάρος της ανεργίας και των οικονομικών τους προβλημάτων;
Για ποια δημοκρατία μιλάμε όταν πλέον η Ελλάδα λόγω μνημονίων βρίσκεται άλλη μια φορά στο γύψο; 

Για ποια δημοκρατία μιλάμε όταν οι κυβερνώντες αποφασίζουν και υποθηκεύουν την χώρα και το μέλλον το παιδιών μας εκτελώντας εντολές των τροϊκανών; Όταν ένα δημοψήφισμα πού εξέφραζε την λαϊκή θέληση να βγει η χώρα από το καθεστώς των μνημονίων το πέταξαν στο κάδο ανακύκλωσης περιφρονώντας κυριολεκτικά το λαό;
Για ποια δημοκρατία μιλάμε όταν εκποιούν καθημερινά τη περιουσία του κράτους, όταν εκπλειστηριάζουν τη περιουσία των πολιτών;
Για ποια δημοκρατία μιλάμε όταν αρκετοί συμπολίτες μας βρίσκονται άστεγοι και καταφεύγουν στα συσσίτια για να τραφούν στη καλύτερη των περιπτώσεων, στη χειρότερη  ψάχνοντας στους κάδους σκουπιδιών;

Για ποια δημοκρατία μιλάμε όταν το κράτος εκβιάζει τους πολίτες να αποπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους μέσω απειλητικών ειδοποιητηρίων των ΔΟΥ, όταν τα προσωπικά τους δεδομένα γίνονται βορά τραπεζιτών και κράτους διαπομπεύοντας τους και κατάσχοντας ακόμη και τη πενιχρή τους σύνταξη;
Για ποια δημοκρατία μιλάμε όταν η χώρα υπό καθεστώς υποτέλειας πλασάρει μια ανύπαρκτη δημοκρατία;

Όταν έχουν παραχωρηθεί λιμάνια και αεροδρόμια στους ξένους;

Για ποια δημοκρατία μιλάμε όταν επιτρέπεται να πολιτεύονται νεοναζί δολοφόνοι;

Η δημοκρατία στη χώρα μας με την υπογραφή του πρώτου μνημονίου δολοφονήθηκε. Για ποια δημοκρατία λοιπόν γίνεται λόγος και ποια αποκατάσταση της ακριβώς εορτάζουμε κάθε χρόνο ;

Γυρίζω τη πλάτη στην ανύπαρκτη δημοκρατία σας

©Mkampouraki