Η Κοινωνία των Φυλακών είναι μια μικρογραφία της όλης Κοινωνίας. Έτσι και στις φυλακές υπάρχουν αμετανόητα αποβράσματα και φασιστοειδή (σαν αυτούς που χτύπησαν και μαχαίρωσαν μέσα στο κελί του τον πολιτικό κρατούμενο Νίκο Μαζιώτη, παρ΄ότι διαφωνώ με την επιλογή του ένοπλου «αγώνα»…), σωματέμποροι, εκτελεστές συμβολαίων θανάτου, έμποροι ναρκωτικών, βιαστές και αδίστακτοι ληστές και φονιάδες που στο όνομα της «μεγάλης ζωής» και του ατομικού συμφέροντος απαξιώνουν και έχουν κάνει κουρέλι την αξία της ανθρώπινης ζωής.

Υπάρχουν όμως και κρατούμενοι οι οποίοι ανέλαβαν τις ευθύνες τους, πληρώνουν χρόνια το τίμημα των επιλογών τους, αλλά παράλληλα αγωνίζονται να ΑΠΟΔΡΑΣΟΥΝ από τον αδιέξοδο και απελπισμένο κόσμο της παραβατικότητας και της ποινικής «ταυτότητας». Δεν είναι πολλοί οι κρατούμενοι σαν τον Βασίλη Δημάκη που κάνει απεργία πείνας και δίψας και η ζωή του τούτες τις ώρες κρέμεται από μια κλωστή.

Είναι ένα ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ κρατουμένου στους υπόλοιπους κρατουμένους ΠΑΡΑΚΙΝΗΣΗΣ (ΝΕΑΣ ΕΚΚΙΝΗΣΗΣ) να μορφωθούν, να πάρουν εφόδια γνώσης και εκπαίδευσης, να εργασθούν, να αλλάξουν προσωπικότητα, να σπάσουν τις αλυσίδες που τους κρατούν μελλοθάνατους ανάμεσα στο περιθώριο και στον εγκλεισμό των φυλακών.

Από τα 35 του, από το 1998, τα βήματά του τελείωναν μέσα στα κελιά και τα προαύλια των φυλακών. Ένα έγκλημα τιμής ,ληστείες σε περίπτερα και επιχειρήσεις, πράξεις που κανείς δεν μπορεί να αποδεχθεί και να συμφωνήσει. Ο Βασίλης Δημάκης όμως δεν εγκαταλείφθηκε στην «μοίρα» του και στον μικρόκοσμο όπου κυριαρχεί η εξουσία και η βλάβη από άνθρωπο σε άνθρωπο, μια πραγματικότητα βάρβαρη, βίαιη, αντικοινωνική και άσχημη. Προσπαθεί χρόνια να επανενταχθεί και να επιστρέψει…

Από τότε που η Εισαγγελία Πατρών του επέτρεψε να σπουδάζει σε νυχτερινό λύκειο και να δίνει εξετάσεις όπου έφθασε 2ος σε κατάταξη ανάμεσα στους μαθητές των νυχτερινών λυκείων όλης της Ελλάδος.

Ο Β. Δημάκης δεν σταμάτησε εκεί το βήμα του… Συνέχισε να περπατά κοιτώντας μπροστά και όχι πλέον πίσω, κατάφερε το «αδύνατο»… Να περάσει την πόρτα της Ανώτατης Εκπαίδευσης περνώντας με άριστα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Και αντί να επαινεθεί (όχι στα λόγια) συνολικά όλη του αυτή η στροφή και προσωπική προσπάθεια και εξέλιξη, κάγκελα κατέβηκαν ξανά αποκλεισμού και απόρριψη της εκπαιδευτικής άδειας για τη θεωρητική παρακολούθηση των μαθημάτων με την επιτήρηση του «ηλεκτρονικού βραχιολιού»!

Αυτός είναι ο ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ κ. Κοντονή. Ενας ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ που κυβερνά τη δικαιοσύνη σε μια χώρα όπου η ζωή εξακολουθεί να είναι σκληρή, άνιση και άδικη.

Είναι μεγάλο λάθος κ. Κοντονή να παραχωρείται η νομική διαδικασία και οι κρίσιμες αποφάσεις αποκλειστικά στα χέρια μιας ελίτ δικαστών που έχουν εμμονές και ιδεοληψίες, που αδυνατούν να συγχωρήσουν και να κατανοήσουν, να δώσουν ευκαιρίες σε κρατουμένους που είναι ικανοί να προσφέρουν στη λειτουργική εικόνα μιας καλύτερης κοινωνίας!

Γιατί αν δεν είχαν εμμονές και ιδεοληψίες κάποιοι από τα «εντεταλμένα όργανα του νομικού πολιτισμού» δεν θα σκορπούσαν τις ποινές σαν σφαίρες πάνω στη νιότη των «ατομικών τρομοκρατών» Ρωμανού, Ντάλιου, Μιχαηλίδη και Πολίτη (και δεν συμφωνώ με την «πολιτική» τους δράση….), δεν θα ήταν αυτή τη στιγμή στις φυλακές με 13 χρόνια καταδικαστική απόφαση οι δύο ΑΘΩΟΙ Περικλής και Ηριάννα, δεν θα ήταν στα κάτεργα ο 100% «νεκροζώντανος» πολιτικός κρατούμενος, με σχεδόν ολιστική βλάβη της υγείας του Σάββας Ξηρός.

Δυστυχώς κ. Κοντονή η αλήθεια είναι διαφορετική.

Η Εκδικητικότητα και ο Ρεβανσισμός κυριαρχεί σε ένα μέρος (αποφεύγω να  γενικεύσω…) της «Δικαιοσύνης» για αυτό η συμφόρηση των φυλακών γίνεται ολοένα πιο ασφυκτική, γι’ αυτό εξακολουθούν οι σκληρές και απάνθρωπες ποινές, γι’ αυτό  αποθαρρύνεται ο κρατούμενος να ακολουθήσει το φωτεινό παράδειγμα του Βασίλη Δημάκη.

Αν αφήσουμε τη Δικαιοσύνη στα «αρμόδια όργανα» και σε «ρόλους ειδικών» και η Δικαιοσύνη θα συνεχίσει να είναι Σκιά του εαυτού της και η Δημοκρατία δεν θα βελτιώνεται και δεν θα διευρύνεται για την ωφελιμότητα και την πρόοδο της συλλογικής αναγέννησης!

Όποιος θέλει τη δικαιοσύνη «ανεξάρτητη» και «αυτόνομη» που θα λειτουργεί σαν Ιερή Εξέταση, όποιος βολεύεται και εξαιρεί το Υπουργείο του ως άλλος Πόντιος Πιλάτος, ας είναι τουλάχιστον ειλικρινής μιλώντας ξεκάθαρα για Τιμωρία και όχι για Σωφρονισμό και «αλλαγή πολιτικής» στις Φυλακές!

Και όποιος φωνάζει για «Ηθική και Τάξη», όποιος καταδικάζει «τη βία από όπου κι αν προέρχεται» οφείλει πρώτος εντιμότατοι δικαστές και υπουργείο Δικαιοσύνης να δίνει το παράδειγμα της Μη Βίας και της ακύρωσης του δρόμου που διαιωνίζει επικίνδυνα τον νόμο του αίματος, του Κοινωνικού Κανιβαλισμού και της «Νόμιμης» Ανομίας!

Αν θέλετε να φροντίσετε πράγματι για την ΖΩΗ του Βασίλη Δημάκη φροντίστε κ. Κοντονή οι άνθρωποι να μην χρειάζεται να φθάνουν στο έσχατο σημείο της απεργίας πείνας και δίψας για να δώσουμε προσοχή στην φωνή τους για τα αυτονόητα! Εκτός και αν η φράση του Μπρεχτ που αναφέρει πολύ σωστά ο Δημάκης σε γράμμα του από τις φυλακές, είναι η μακάβρια και κυνική αλήθεια της σημερινής Εποχής των Τεράτων και των Σκουπιδιών…

«Αυτοί που μας κλέψανε τα βιβλία από το χέρι, μας κατηγορούσαν πώς μείναμε αδιάβαστοι»!!!

ΝΑ ΔΟΘΕΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΔΕΙΑ ΑΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΔΗΜΑΚΗ

Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Κάιν)-efsyn.gr

Advertisements