Το (ψυχιατρικό) DNA της έννοιας της νομιμοφροσύνης: Μια οιονεί παρακολούθηση εαυτού…

Ο Αλέξης και ο Βαγγέλης συνομιλούν δια αλληλογραφίας. Τα ονόματα δεν είναι τα δικά τους, αλλά παραπέμπουν στον Α και στον Β. Στον Α και στον Β άνθρωπο με ψυχιατρικές εμπειρίες, οι οποίοι αλληλογραφούν επί μακρόν – έχουν ανταλλάξει στο σύνολο 94 επιστολές σε διάστημα τεσσάρων χρόνων (2002-2006) – σε συνέχεια της γνωριμίας τους κατά τη διάρκεια νοσηλειών σε ψυχιατρικό νοσοκομείο και ενώ οι Α και Β διαβιούν πλέον στην “κοινότητα” μετά από το κλείσιμο του νοσοκομείου (στο πλαίσιο της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης).

Η ηλικία τους είναι κοινή, γύρω στα σαράντα, και οι ψυχιατρικές διαγνώσεις τους της ίδιας σοβαρότητας και κατηγορίας (ψυχιατρικές διαταραχές).

Η υγεία αντιληπτή ως ισορροπία, δείκτης ισορροπίας (θεωρείται) η ικανότητα διεξαγωγής δραστηριοτήτων. Η αλληλογραφία καθαυτή (θεωρείται) ένδειξη υγείας και ταυτόχρονα ένα από τα μέσα επίτευξής της.

Γράφει ο Α: Τα νέα μου είναι καλά. Τα πάω καλά με την υγεία μου. Γράφω πού και πού, διαβάζω, ακούω μουσική πολλή, βγαίνω στη πόλη, πηγαίνω στο σινεμά και στις εκδηλώσεις του δήμου.

Η επίτευξη της ισορροπίας και η ενασχόληση με τις καθημερινές δραστηριότητες καταγράφονται ως τα τεκμήρια της αποτελεσματικής διαχείρισης “της ζωής με την αρρώστια”.

Α (ξανά): Βαγγέλη μου, το τελευταίο διάστημα βρίσκω τον εαυτό μου αρκετά καλύτερα και στην υγεία μου, και επίσης μπορώ να διαβάζω πιο εύκολα, πολλά κείμενα, άρθρα, ποιήματα. Κοιμάμαι πιο εύκολα και πιο πολλές ώρες και αυτό με ανακουφίζει και μου δίνω μια αίσθηση σιγουριάς.

Αυτά που περιγράφει ο Α. θεωρούνται επιτεύγματα, από αυτούς που φέρονται να γνωρίζουν από πρώτο χέρι το δύσβατο δρόμο που έχει διαβεί.

Απαντάει (λιτά) ο Β: Μπράβο σου Αλέξη μου που διαβάζεις πολύ αυτό το διάστημα. Θα έχεις πάρα πολλά να ωφεληθείς.

*Μια κανονιστικότητα – αυτό διασχίζει όλη την αλληλογραφία – η οποία συνάδει με την προτροπή για δημιουργικότητα. Η απραξία θεωρείται κατάσταση που a-priori προσιδιάζει στη μη κανονικότητα. Ποια είναι η δημιουργικότητα που προτρέπεται; Στα σίγουρα δεν σχετίζεται με τη μισθωτή εργασία ούτε με την επιχειρηματικότητα (για να πάρουμε δυο συνηθισμένους κοινωνικά τύπους της), σχετίζεται αποκλειστικά με μια οιονεί αυτό-παρακολούθηση της “φυσιολογικής” ζωής και των ρυθμών της. Πλέον φλερτάρουμε με το DNA (της έννοιας) της νομιμοφροσύνης, κρατήστε κατά νου αυτή την παρατήρηση.

Όταν ούτε καν αυτό – η οιονεί αυτό-παρακολούθηση της “φυσιολογικής” ζωής και των ρυθμών της – δεν είναι εφικτό; Τότε τι; Τότε (η προτρεπόμενη δημιουργικότητα) ορίζεται εντός ως “το πρόβλημα” που το άτομο καλείται να ξεπεράσει, ως το εμπόδιο που και μπορεί και οφείλει (οφείλει διότι μπορεί και μπορεί διότι οφείλει) να υπερβεί.

Τι σημαίνει η διατύπωση “και μπορεί και οφείλει”; Σημαίνει ότι για να το πετύχει – ποιο; την οιονεί αυτό-παρακολούθηση της φυσιολογικής ζωής και των ρυθμών της, ποιο άλλο; – θα πρέπει (και μπορεί και οφείλει) να χρησιμοποιήσει όλα τα πρόσφορα μέσα. Εντός αυτών περιλαμβανομένης της συνδρομής των ψυχιατρικών υπηρεσιών.

Ποιο να είναι άραγε – καταληκτικό ερώτημα λογικής – το αποτελεσματικότερο όλων των πρόσφορων μέσων; Ποιο άλλο – κοινή λογική – από τις ψυχοδραστικές ουσίες.

Υστερόγραφο: Στην μετά-ασυλική εποχή της δημόσιας ψυχιατρικής – αποτιμά, υπό μια έννοια, ο καθηγητής κοινωνιολογίας Μαν. Τζανάκης από δοκίμιο του οποίου με τίτλο/θέμα “Αυτό-επιτήρηση και διακυβέρνηση του εαυτού” αλιεύσαμε το υλικό για την ανάρτησή μας – η χρήση των ψυχοφαρμάκων είναι μέσον εμπλοκής του ιδίου του ψυχικά ασθενούς ατόμου σε μια πολύπλοκη/αμφίσημη διαδικασία προσδιορισμού του εαυτού. Προσφέροντας στους εαυτούς σας την πολυτέλεια επανάληψης της όλης διαδικασίας (λογικών συνειρμών) μέχρι το αποτελεσματικότερο όλων των μέσων που αφορά αποκλειστικά το by the book ψυχικά ασθενές άτομο, κρατήστε όσα εκτιμάτε ότι by the book αφορούν (εσάς;) τους μη ψυχικά ασθενείς – “φυσιολογικούς” που για να μπορέσετε να “επιτύχετε” την οιονεί αυτό-παρακολούθηση της φυσιολογικής ζωής και των ρυθμών της δεν έχετε χρειαστεί να καταφύγετε σε όλα τα μέσα…

egomiocyprus