Η Λευκίμμη φλέγεται

ΜΑΤ, καταστολή, συλλήψεις, ενάντια στην κοινωνία που ξεσηκωμένη αντιδρά αρνούμενη να γίνει χωματερή. Το έργο επαναλαμβάνεται. Ο ΧΥΤΑ Λευκίμμης, που για αποτύπωση της πραγματικότητας τον αποκαλούμε χωματερή, ήταν η αιτία ξεσηκωμού μια δεκαετία πριν, όπου έχασε την ζωή της η Μαρία Καλούδη. Η κοινωνία είχε καταφέρει με τον αγώνα της να μη λειτουργήσει η χωματερή.

Ο ΧΥΤΑ Λευκίμμης, αλλά και το ζήτημα των σκουπιδιών στην Κέρκυρα, είναι ένα έγκλημα που ενέχονται οι κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
10 χρόνια μετά, κι αφού ήδη έχει θαφτεί το Τεμπλόνι κάτω από τα σκουπίδια και την άρνηση των δημοτικών αρχών και των κυβερνήσεων να διαχειριστούν το ζήτημα των σκουπιδιών με δομές επεξεργασίας, κοινωνικής διαχείρισης και κοινωνικής εκμετάλλευσης των σκουπιδιών προς όφελος της κοινωνίας και του περιβάλλοντος, η Δημοτική αρχή αποφασίζει να λειτουργήσει τον ΧΥΤΑ Λευκίμμης, να θάψει κάτω από την χωματερή την κοινωνία, την ζωή, αλλά και το πραγματικό της πρόβλημα, την αναλγησία της, που κλείνει το μάτι στην ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης των σκουπιδιών. Με επιστράτευση-απόβαση 13 διμοιριών ΜΑΤ και ισχυρής δύναμης ΟΠΚΕ,μεταφέρει σκουπίδια στην Χωματερή. Η κοινωνία ξεσηκώνεται, καταστέλλεται, βίαιες προσαγωγές και συλλήψεις, αποτυπώνουν την καθημερινότητα ενός αγώνα που δυναμώνει.

Σκηνικό «Σκουριών», αρπαγές αγωνιστών μέσα από το σπίτι τους, τρομοκρατία στα κρατητήρια ,στημένα κατηγορητήρια κακουργηματικού χαρακτήρα, είναι η καθημερινότητα στην Λευκίμμη.

Η τουριστική «ανάπτυξη» στην Κέρκυρα που επικαλούνται, η τουριστική «έκρηξη», η τουριστική «βιομηχανία» όπως την ονομάζουν, παράγει πολλά σκουπίδια, εργασιακές γαλέρες, εκμετάλλευση των εργαζομένων, χαμηλό μισθολογικό κόστος, εκμετάλλευση, εμπορευματοποίηση και καταστροφή του φυσικού πλούτου, που αποφέρουν υπερκέρδη για τους «τουριστικούς βιομηχανικούς πατέρες» και θάβουν τις κοινωνίες κάτω από τα σκουπίδια και την ισχνή επιβίωση, καθιστώντας τες εξαρτώμενες για την επιβίωση τους, από το πλουτοκρατικό σύστημα που τις εκμεταλλεύεται. Είναι η ίδια «ανάπτυξη» που επόμενο κρίκο στην αλυσίδα της εκμετάλλευσης, έχει την ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης-εκμετάλλευσης των απορριμμάτων, της «βιομηχανίας» δηλαδή που θα αποκομίσει τεράστια κέρδη σε βάρος και της κοινωνίας και του περιβάλλοντος. (πχ, ΑΓΕΤ Βόλος,κλπ) θάβοντας την κοινωνία σε χωματερές.

Οι αντιδράσεις, ο ξεσηκωμός της κοινωνίας της Λευκίμμης ενάντια στην χωματερή του αίσχους, ( ΧΥΤΑ, ΧΥΤΥ όπως κι αν το πούνε) με τη συμπαράταξη στο πλευρό της αλληλέγγυων, θα νικήσει για άλλη μια φορά. Για ότι όμως συμβαίνει από την βία και την καταστολή των κατασταλτικών δυνάμεων (ΜΑΤ κλπ) και ότι συμβεί,την ευθύνη την έχει η δημοτική αρχή και η κυβέρνηση.
Αυτός ο αγώνας,θα νικήσει.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΗΝ ΛΕΥΚΙΜΜΗ

Πηγή: Ιωάννα Τζο Κατσίμπα – f/b