Το καθεστώς της 4ης Αυγούστου και οι .. Fake-μύθοι για το ΙΚΑ, το 8αωρο, την Κυριακάτικη αργία.

4 Αυγούστου σήμερα και τα τελευταία χρόνια με αφορμή τη θλιβερή επέτειο της δικτατορίας του Μεταξά έχει κάνει την εμφάνισή της μια προσπάθεια εξωραϊσμού του ιστορικού ρόλου του δικτάτορα.

 Η προσπάθεια αυτή επιχειρεί μεταξύ άλλων να περάσει μύθους ως δήθεν ιστορικές αλήθειες.
 Ένας από τους βασικούς είναι ότι η μεταξική δικτατορία πρωταγωνίστησε στη δημιουργία «κοινωνικού κράτους» και «κοινωνικών μεταρρυθμίσεων».
 Ότι δημιούργησε το ΙΚΑ, καθιέρωσε το οχτάωρο και την Κυριακάτικη αργία.
  Μ’ αυτό τον τρόπο, αναπαράγοντας δηλαδή αστικούς μύθους, γίνεται προσπάθεια να εξωραϊστεί το φασιστικό πρόσωπο του Ιωάννη Μεταξά.   Σε άρθρο μου σε τοπική εφημερίδα παρουσίασα το ποιοι είναι αυτοί οι μύθοι και ποια η ιστορική αλήθεια. Γιατί η Ιστορία δεν ξεχνιέται, ούτε παραχαράζεται, όσο κι’ αν σήμερα προσπαθεί ο φασιστικός εσμός των πολιτικών απογόνων του Μεταξά με χυδαία ψέματα ναζιστικής-γκαιμπελικής έμπνευσης να ¨βγάλουν λάδι¨ μια απ’ τις πλέον μαύρες και αποκρουστικές περιόδους της ελληνικής ιστορίας του 20ού αιώνα.

1. «(…)Καταρχήν ο Μεταξάς δεν δημιούργησε το ΙΚΑ.

 Το 1922 ψηφίζεται ο νόμος περί «υποχρεωτικής ασφάλισης εργατών και υπαλλήλων». Το 1934 ο νόμος 6298/1934, περί «ενιαίας κοινωνικής ασφαλίσεως».  ΤΟ Φ.Ε.Κ.
 Τότε ξεκίνησαν όλες οι κτιριακές και τεχνικές προετοιμασίες και ολοκληρώθηκαν, μετά δύο έτη. Πρώτος διοικητής υπήρξε ο Κανελλόπουλος Παναγιώτης κατά τη διετία 1934-1935.
 Μετά την επιβολή του πραξικοπήματος (4η Αυγούστου 1936) ο Μεταξάς θα επιβάλει το δικό του άνθρωπο στη διοίκηση, τον Κορώνη, και με τη γνωστή τακτική «του ξανακοψίματος της κορδέλας» κάποιας υπηρεσίας θα παρουσιαστεί από τα «παπαγαλάκια» της εποχής ως ο «ιδρυτής» του ΙΚΑ.
 Μύθος, που αναπαράγεται ιδιαίτερα στην εποχή μας, λόγω του ανεξέλεγκτου διαδικτυακού ορυμαγδού.
 Μάλιστα το 1939 το καθεστώς κατάσχεσε με τη μορφή δανείου προς το κράτος, όλα τα αποθεματικά των ασφαλιστικών οργανισμών που έφταναν τα 850 εκατομμύρια δραχμές, από τα οποία τα 500 εκατομμύρια ήταν του ΙΚΑ! (Σπ. Λιναρδάτου, «4η Αυγούστου», «Π.Λ.Ε.», 1967, σελ. 110).

2. Ο Μεταξάς δεν καθιέρωσε την οχτάωρη εργασία.
.

 Η δικτατορία εγκαθιδρύθηκε το 1936. Από το 1913, όμως, καθορίστηκε το δεκάωρο για τους εργάτες επιφανείας των μεταλλείων και το 8ωρο για όσους απασχολούνταν σε υπόγειες εργασίες (στοές ορυχείων).
 Το 1920 ψηφίστηκε ο Ν. 2269 για 8ωρη εργασία (48 εβδομαδιαίως) και αφορούσε μόνο τις βιομηχανικές επιχειρήσεις. Με Προεδρικό Διάταγμα στις 27.6/4.7.1932 το 8ωρο επεκτάθηκε και σε άλλους επαγγελματικούς κλάδους και συνεχίστηκε μέχρι το 1936 οπότε έγιναν επεκτάσεις και για άλλα επαγγέλματα.  Π.Δ. 27.6/4.7/1932 «Περί κωδικοποιήσεως και συμπληρώσεως των περί οκταώρου εργασίας διατάξεων.»
Για να εφαρμοστεί σταδιακά το 8ωρο χρειάστηκαν οι πολύχρονοι, συχνά αιματηροί αγώνες των εργατών
 
 
 3.  Ο Μεταξάς δεν καθιέρωσε την αργία της Κυριακής

Η καθιέρωση της Κυριακής ως αργίας ψηφίστηκε το 1909, επί κυβέρνησης Κυριακούλη Μαυρομιχάλη, και εφαρμόστηκε την πρώτη Κυριακή του 1910. Από τότε κατά διαστήματα διάφορες συντεχνίες κέρδιζαν το δικαίωμα της εξαήμερης εργασίας. Το ωράριο και οι μέρες εργασίας δεν είχαν καθολική ισχύ. Γι’ αυτό και κάθε συντεχνία κατακτούσε μόνη της τα δικαιώματά της. Είναι απόλυτα φυσικό κάποιες συντεχνίες να καθιερώσουν την εξαήμερη εργασία και κατά την τετραετία της δικτατορίας του Μεταξά.
Η αλήθεια, πάντως, είναι ότι επί Μεταξά καθιερώθηκε η αργία της Κυριακής μόνο για τους δημοσιογράφους. Βλέπετε, από τότε, όποιος χάιδευε τον Τύπο κέρδιζε την υστεροφημία του.
Πάντως, ας μη θεωρηθεί ότι το ουσιώδες είναι να αποστομώσει κάποιος τα ξυρισμένα κεφάλια. Μπαίνουμε σε εποχή βαρβαρότητας και ο αντίπαλός μας δεν είναι τα ξυρισμένα άδεια κεφάλια. Χάνουμε, ίσως για πάντα, τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα και η αιτία δεν είναι τα ξυρισμένα κεφάλια. Αντίθετα, είναι το αποτέλεσμα.
Αυτό που πονά είναι ότι δεν μπορεί να δοθεί μια ολοκληρωμένη απάντηση στο στίχο του Μάνου Ελευθερίου «πώς έγινε με τούτο τον αιώνα και γύρισε καπάκι η ζωή».