Eξόφθαλμα προκλητική η απόδοση της ταξικής δικαιοσύνης

Είναι τόσο εξόφθαλμα προκλητική η απόδοση της ταξικής δικαιοσύνης που ακόμα και αστικά έντυπα δεν διστάζουν να μιλήσουν για το ότι η δικαστική εξουσία «ρίχνει στα «μαλακά» τους ισχυρούς και εξαντλεί την αυστηρότητά της στους αδύναμους».

Στην περίπτωση δε, που κάποια γραβατομένα λαμόγια καταδικαστούν, τα γνωστό κόλπο της αποφυλάκισης για «λόγους υγείας» του δίνει την δυνατότητα να απολαύσουν με την άνεση τους, του «κόπους της απάτης» τους.

Τελευταίο παράδειγμα η αποφυλάκιση του επιχειρηματία Αρ. Φλώρου.
Ο τύπος αυτός που είχε καταδικαστεί σε πολυετή κάθειρξη σαν ο κύριος εμπλεκόμενος στο σκάνδαλο Energa – Hellas Power και για ηθική αυτουργία στην απόπειρα δολοφονίας εις βάρος του δικηγόρου Γιώργου Αντωνόπουλου, τον Νοέμβριο του 2014 στην Πεντέλη, μετά από ένα σύντομο διάστημα φυλάκισης του, βρέθηκε ελεύθερος για να μπορέσει να «επενδύσει» και να «χαρεί» τα όσα του επέδωσε η «επιχειρηματική δραστηριότητά» του.

Η είδηση μας λέει ότι η παραμονή του στην φυλακή -σίγουρα σε συνθήκες «πολυτελείας»- του δημιούργησε «κρίσεις επιληψίας και άλλα ψυχιατρικά προβλήματα». Ελαβε ένα ιατρικό πιστοποιητικό ότι έχει ποσοστό αναπηρίας πάνω από 67% , πέρασε την πύλη εξόδου της φυλακής και τώρα ελεύθερος πιθανόν να βρεθεί σε εξωτικά νησιά και «μαγικούς τόπους» για να ξεχάσει την «περιπέτεια» που πέρασε.

Μια λεπτομέρεια εδώ. Ο Φλώρος μπορεί να θεωρηθεί και ο «άτυχος» της υπόθεσης του τεράστιου σκανδάλου Energa – Hellas Power . Αυτός μπορεί να πέρασε και ένα φεγγάρι στην φυλακή και σε νοσοκομεία φυλακών. Οι συγκατηγορούμενοι του παρόλο που κρίθηκαν ένοχοι για υπεξαίρεση και ξέπλυμα μαύρου χρήματος όπως αυτός εν τούτοις δεν βρέθηκαν ποτέ φυλακή αφού οι δικαστές αποφάσισαν την αναστολή εκτέλεσης των ποινών τους. Στον Βασίλη Μηλιώνη, για παράδειγμα, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης δέκα ετών, ωστόσο του δόθηκε αναστολή.

Δεν χρειάζεται να κάνουμε περισσότερα σχόλια. Απλώς σας συνιστούμε να διαβάσετε μια περασμένη ανάρτησή μας, που έχει τίτλο  «Η δικαστική εξουσία .. επί το έργω …». Πρόκειται για την αναδημοσίευση ενός άρθρου της Αντας Ψαρρά όπου αναφέρονται συγκεκριμένες δικαστικές αποφάσεις

Και το εύστοχο συμπέρασμα -με το οποίο συμφωνούμε απόλυτα- της δημοσιογράφου που αναφέραμε είναι: «Η γενική αίσθηση είναι ότι οι έχοντες και οι μεγαλόσχημοι, ανεξάρτητα από το μέγεθος των εγκλημάτων τους, χαίρουν δικαστικής επιείκειας πολύ περισσότερο από τους μη έχοντες και τους πλέον αδύναμους. Είναι προφανώς κοινοτοπία να σημειώσει κανείς ότι η Δικαιοσύνη δεν παύει, όπως και όλοι οι υπόλοιποι θεσμοί, να λειτουργεί ταξικά μέσα στο σύστημα».


Το μόνο που μπορεί να συμπληρώσουμε εμείς είναι ότι αυτή είναι διαχρονική η λειτουργία της αστικής δικαιοσύνης. Κάτι που τονίζαμε και χτες παραθέτοντας απόσπασμα από ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε στον «Ριζοσπάστη« το 1945.

Υ.Γ: Τα τρία πρώτα γραφικά είναι από την σελίδα ΤΖΙΖ στο f/b

tsak-giorgis