Η επόμενη μέρα στη Βραζιλία: «Θα συναντήσεις αντίσταση»!

Δεν είναι καιρός για θρήνους για τη Βραζιλία, αλλά για οργάνωση. Η νίκη του ακροδεξιού Ζαίρ Μπολσονάρο στο δεύτερο γύρο δεν ήταν έκπληξη μετά τον πρώτο γύρο. Πριν από τρεις βδομάδες είχε 46% και έφτασε τελικά το 55%. Από τα 26 εκατομμύρια ψήφους των υπόλοιπων υποψηφίων του πρώτου γύρου, τα 16 εκατομμύρια πήγαν προς τον υποψήφιο του Κόμματος των Εργαζόμενων (PT), Χαντάντ και τα 8,5 στον Μπολσονάρο.

Ήταν μια ψήφος έντονα ταξική. Στους 1000 πλουσιότερους δήμους της χώρας ο Μπολσονάρο βγήκε πρώτος στο 97%. Στους 1000 φτωχότερους δήμους ο Χαντάντ κέρδισε στο 98%. Στον πιο πλούσιο δήμο της χώρας (Σάο Καετάνο) ο Μπολσονάρο κέρδισε με 75%. Στην πιο φτωχή κωμόπολη (Μελγκάσο) ο Χαντάντ κέρδισε με 76%. Υπάρχουν σημεία στα δύο άκρα της ταξικής διαφοροποίησης όπου ο Μπολσονάρο κέρδισε με 93% και ο Χαντάντ με 98%. Η ταξική ψήφος δεν είναι καινούργια στη Βραζιλία. Αντίστοιχα στοιχεία είχαν καταγραφεί και σε άλλες προεδρικές αναμετρήσεις. Οι διαφορές είναι δύο. Πρώτον ότι η άρχουσα τάξη συσπειρώθηκε γύρω από έναν υποψήφιο που έσπασε τα δικά της “ταμπού” και μίλησε ανοιχτά για τη νοσταλγία που νιώθουν για τη δικτατορία και για το μίσος προς τους φτωχούς. Δεύτερον, ότι οι ψηφοφόροι της εργατικής τάξης και των άλλων καταπιεσμένων τάξεων δεν έδειξαν τόση διαθεσιμότητα να στηρίξουν τον υποψήφιο του PT πάση θυσία, μετά από ό,τι σήμαναν τα 15 χρόνια του Λούλα και της Ρουσέφ στην εξουσία.

Η άρχουσα τάξη έπαιξε το χαρτί του Τέμερ όταν έπεσε η Ρουσέφ. Προσπάθησαν να περάσουν όλα τα αντεργατικά μέτρα αλλά δεν τα κατάφεραν. Όχι μόνο για λόγους κοινοβουλευτικής αριθμητικής, αλλά γιατί τα παραδοσιακά κόμματα των καπιταλιστών ήταν τόσο μπλεγμένα σε σκάνδαλα, σε απάτες και σε εκβιασμούς που κάθε βήμα για να ξηλωθεί το PT έβαζε και δέκα στελέχη της Δεξιάς στη φυλακή. Τώρα αξιοποιούν έναν “καθαρό” στρατιωτικό που πουλάει “μάχη κατά της διαφθοράς” για να εξαπολύσει στην πραγματικότητα μάχη κατά των συνδικάτων, των φτωχών, των μαύρων, των γυναικών, των μειονοτήτων. Οι περισσότεροιοι διεφθαρμένοι μπάτσοι, στρατιωτικοί, δήμαρχοι, κυβερνήτες, “επιχειρηματίες”, καναλάρχες, γαιοκτήμονες, παπάδες πήδηξαν και μπήκαν γρήγορα στο άρμα του Μπολσονάρο πριν τον πρώτο γύρο, και όσοι καθυστέρησαν μπήκαν στον δεύτερο γύρο.

Κίνημα

Το κίνημα στη Βραζιλία δεν συναντάει ηττημένο τον Μπολσονάρο στην εξουσία. Αντίθετα ο Μπολσονάρο και οι υποστηρικτές του έχουν πει ξεκάθαρα ότι πρέπει να τσακιστούν τα κινήματα, με πρώτο και κύριο το εργατικό, για να μπορέσουν να κάνουν τη “δουλειά τους”. Η μάχη είναι συνεπώς μπροστά μας, όχι πίσω μας.

Οι από πάνω ξέρουν ότι παίζουν ένα δύσκολο στοίχημα γιατί αν επιχειρήσουν ολομέτωπη επίθεση, μπορεί να προκαλέσουν ολομέτωπη αντίσταση. Στα Πανεπιστήμια επιχείρησαν να βγουν ομάδες υποστηρικτών του Μπολσονάρο αυτή τη βδομάδα και να κάνουν επιθέσεις, αλλά έφυγαν με τις κλωτσιές. Αυτό που παίζεται είναι αν αυτή η αντιμετώπιση μπορεί να γενικευτεί στις γειτονιές και κυρίως στους εργατικούς χώρους. Το ενιαίο μέτωπο που μπορεί να αντιμετωπίσει τον Μπολσονάρο είναι μεγαλύτερο από το μέτωπο των 47 εκατομμυρίων ψηφοφόρων που ψήφισαν Χαντάντ. Η κοινοβουλευτική βάση του PSOL (Κόμμα για το Σοσιαλισμό και την Ελευθερία) αυξήθηκε σε δέκα έδρες και είναι μια βάση για πρωτοβουλίες, όμως το κρίσιμο είναι να μπουν σε κίνηση οι μεγάλες ταξιαρχίες της εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων που παραδοσιακά στηρίζουν το PT. Το κίνημα των άκληρων χωρικών MST, η συνδικαλιστική συνομοσπονδία CUT, το κίνημα των άστεγων αγρεργατών MTST οργανώνουν εκατομμύρια στις γραμμές τους και έχουν δηλώσει ότι μπαίνουν στη μάχη κατά του Μπολσονάρο. Ήδη υπάρχουν σε εξέλιξη αντιφασιστικές πρωτοβουλίες, συντονισμοί για την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων, το μέτωπο “Λαός χωρίς φόβο”, ενώ στο Σάο Πάολο την Τρίτη 30 Οκτώβρη την ώρα που η Εργατική Αλληλεγγύη πήγαινε στο τυπογραφείο ετοιμαζόταν η πρώτη μαζική απάντηση με σύνθημα “Θα συναντήσεις αντίσταση!”

ergatiki.gr