“Ένας σύντομος αποχαιρετισμός του Μάριου Σεϊσίδη στον σύντροφο Δημήτρη Αρμακόλα”

Είναι ορισμένες στιγμές όπου η θλίψη για τον θάνατο ενός νεαρού συντρόφου, ξεπερνάει το γεγονός της απουσίας της οποιασδήποτε προσωπικής γνωριμίας και η απώλεια του πληγώνει την καρδιά σου. Είναι πραγματικά άδικο το γεγονός ότι ο Δημήτρης στην προσπάθεια του να εκφράσει την αλληλεγγύη του σε έναν φυλακισμένο σύντροφο κατέληξε να χάσει την ζωή του.

Είναι επίσης θλιβερό η ομορφιά της αλληλεγγύης που αντιλαμβάνεται ως συντρόφους σε έναν κοινό ανατρεπτικό αγώνα όσους στέκονται από την ίδια πλευρά των οδοφραγμάτων, να τραυματίζεται από τέτοιες τραγικές απώλειες.

Τον σύντροφο Δημήτρη δεν είχα την τύχη να τον γνωρίσω προσωπικά, όμως έστω και νοητά σταθήκαμε από την ίδια πλευρά του αγώνα ο καθένας από το μετερίζι του.

Εύχομαι θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια του,τους συντρόφους-ισσες του, τους φίλους του.

Κάτω από την παλάμη μας

Σφίξαμε το χέρι τόσων συντρόφων

όταν καμιά φορά λιποψυχάμε

νοιώθουμε σαν ένα μαχαίρι να τρυπάει την παλάμη μας

η ανάμνηση του χεριού τους.

Κι όταν κάνουμε το καθήκον μας

νοιώθουμε κάτω απ’ την παλάμη μας κάτι σίγουρο κι ακέραιο

σα να κρατάμε μες στα χέρια μας ολόκληρο τον κόσμο”

(Τ.Λειβαδίτης)

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΜΑΚΟΛΑΣ ΘΑ ΖΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥ ΜΑΣ ΑΓΩΝΑ

athens.indymedia.org