Δεν θα δεχθούμε ούτε ένα μέτρο προσάρτησης παλαιστινιακής γης

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΕΣΒΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ, ΜΑΡΟΥΑΝ ΤΟΥΜΠΑΣΣΙ

Θα υπερασπιστούμε τα πανανθρώπινα δικαιώματά μας μέσω της ειρηνικής λαϊκής αντίστασης του λαού μας και της διπλωματικής οδού στα διεθνή φόρα

Τη συνέντευξη πήρε η Ιωάννα Δρόσου

Η συμφωνία ΗΠΑ – Ισραήλ παύει διαπραγματεύσεις δεκαετιών και παραβιάζει κάθε έννοια διεθνούς δικαίου, προκαλώντας μάλιστα και την αντίδραση διεθνών οργανισμών. Ποια θεωρείτε πως θα είναι η συνέχεια, αν επιχειρηθεί η προσάρτηση;

Κατά τη δική μας άποψη, το κύριο ζήτημα δεν είναι η προσάρτηση οποιονδήποτε κατεχόμενων παλαιστινιακών εδαφών. Στην πραγματικότητα το Ισραήλ έχει εφαρμόσει την πολιτική των προσαρτήσεων μέσω de facto διαδικασιών από την αρχή του εγκλήματος της Νάκμπα (καταστροφής), το 1967. Το κύριο ζήτημα είναι η κατοχή, το διαρκές και κλιμακούμενο έγκλημα το οποίο παραβιάζει κάθε έννοια του Διεθνούς Δικαίου, τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και την Συνθήκη της Γενεύης. Το 1980 το Ισραήλ προχώρησε στην προσάρτηση της Ανατολικής Ιερουσαλήμ μέσω της απόφασης που έλαβε το ισραηλινό κοινοβούλιο (Κνεσσέτ), όπως έγινε και στη συνέχεια με τα Συριακά Υψίπεδα του Γκολάν που κατελήφθησαν το 1967. Απαντώντας λοιπόν στην ερώτησή σας, θα ήθελα να επισημάνω πως η επιχείρηση περαιτέρω προσάρτησης θα σημάνει το τέλος της όποιας πιθανότητας εφαρμογής της λύσης των δυο κρατών και θα επιφέρει το χάος στην ευρύτερη περιοχή. Το κύριο ζήτημα είναι η ολοένα και ιστορική αδικία που υφιστάμεθα εδώ και 72 χρόνια. Είμαστε ξεκάθαροι πως δεν θα δεχθούμε ούτε ένα μέτρο προσάρτησης παλαιστινιακής γης! Θα υπερασπιστούμε τα πανανθρώπινα δικαιώματά μας μέσω της ειρηνικής λαϊκής αντίστασης του λαού μας, μέσω της διπλωματικής οδού στα διεθνή φόρα, έχοντας πάντα στο πλευρό μας το Διεθνές και Ανθρωπιστικό Δίκαιο, τα σχετικά ψηφίσματα του ΟΗΕ και το Δίκαιο της Θάλασσας – το οποίο δεν έχει συνυπογράψει το Ισραήλ. Η 1η Ιουλίου – που είχε εξαγγείλει ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ Νετανιάχου με την ένθερμη υποστήριξη του Προέδρου Τραμπ και των ακραίων σιωνιστών και ευαγγελιστών στις ΗΠΑ  – ως ημέρα έναρξης της περαιτέρω προσάρτησης των κατεχόμενων παλαιστινιακών εδαφών της Δυτικής Όχθης παρήλθε και είδαμε πως η επιχείρηση προσάρτησης δεν ξεκίνησε.. Οι διεθνείς αντιδράσεις, οι αντιδράσεις της ΕΕ και η αντίδραση των λαών ανά τον κόσμο, οι αποφάσεις του Αραβικού Συνδέσμου, η διχογνωμία στις ΗΠΑ ακόμη και εντός του Λευκού Οίκου, οι αντίθετες φωνές εντός του Ισραήλ ακόμη και στην ίδια την νεοσυσταθείσα κυβέρνηση συνασπισμού Νετανιάχου – Γκάντζ ανάγκασαν το Ισραήλ να αναβάλλει το σχεδιαζόμενο τερατούργημά του. Η σημερινή μέρα βρίσκει ολόκληρο το λαό της Παλαιστίνης ενωμένο σαν μια γροθιά και έτοιμο να υπερασπιστεί τα πάτρια εδάφη του, την αξιοπρέπειά του, την ελευθερία του και το δικαίωμά του για αυτοδιάθεση με κάθε νόμιμο μέσο. Είμαι πεπεισμένος ότι ήρθε η ώρα να σχηματιστεί ένα διεθνές μέτωπο βάσει του Διεθνούς Δικαίου και των αποφάσεων του ΟΗΕ που θα λάβει δράση για την αντιμετώπιση των ισραηλινών σχεδίων για περαιτέρω προσάρτηση των κατεχόμενων παλαιστινιακών εδαφών στη Δυτική Όχθη και να τερματίσει την κατοχή.

Εικοσιεπτά χρόνια μετά, αποδείχθηκαν λάθος οι συμφωνίες του Όσλο (1993 και 1995), οι οποίες μεταξύ άλλων θα οδηγούσαν στη δημιουργία ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους; Θεωρείτε πως η στρατηγική Αμπάς έχει φτάσει σε αδιέξοδο;

Θεωρώ ότι το να κρίνουμε μια συμφωνία ετεροχρονισμένα μας οδηγεί σε εσφαλμένα συμπεράσματα. Αν κρίνουμε όμως τις συμφωνίες του Όσλο στον χρόνο που υπεγράφησαν και λαμβάνοντας υπόψη την τότε πολιτική κατάσταση, συνθήκες και γεγονότα όπως για παράδειγμα την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ, την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και την διάλυση του Σοσιαλιστικού Μπλοκ, γεγονότα τα οποία επέφεραν δραματικές αλλαγές σε όλο τον κόσμο και δημιούργησαν μια νέα παγκόσμια ανακατάταξη. Η εισβολή του Ιράκ στο Κουβέιτ επέφερε διάσπαση στην συναίνεση των Αραβικών κρατών καθώς και οι Αμερικανικές πιέσεις που ασκήθηκαν τότε στην PLO (Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης) με στόχο τη διάλυση της οργάνωσης μετά και τον βίαιο εκτοπισμό από την Βηρυτό (1982) του Προέδρου Αραφάτ. Μέρος της πολιτικής των ΗΠΑ ήταν η δημιουργία ενός εναλλακτικού πολιτικού φορέα στην Παλαιστίνη – σχέδιο το οποίο απέτυχε καθώς η ομόνοια,  η ενότητα και η πίστη του παλαιστινιακού λαού στην ΟΑΠ παρέμειναν αταλάντευτες.

Στο Ισραήλ είχε δημιουργηθεί ένα μικρό αλλά αναπτυσσόμενο στρατόπεδο υπέρμαχων της ειρήνης χάρη στην πρώτη Παλαιστινιακή εξέγερση (Ιντιφάντα) ζητώντας την εξεύρεση λύσης στην διαμάχη. Αυτό για εμάς αποτέλεσε μια ευκαιρία να προχωρήσουμε σε απευθείας κρυφές διαπραγματεύσεις στο Όσλο (να σημειώσω εδώ ότι ούτε και οι Αμερικανοί γνώριζαν). Δεν ήταν μια εύκολη διαδικασία, να προσπαθείς να επιλύσεις μια διαμάχη που ξεκίνησε πριν 72 χρόνια και να βρίσκεσαι αντιμέτωπος με το κύριο πλαίσιο και ουσία του σιωνιστικού οράματος σε όλη τη γη της Παλαιστίνης. Η ηγεσία της ΟΑΠ συνυπολογίζοντας όλα τα δεδομένα σκέφτηκε πως ίσως θα μπορούσε να αποτελέσει την απαρχή μια διαδικασίας που θα καταλήξει μέσω ειρηνικών διαπραγματεύσεων στον τερματισμό της διαμάχης και στην επίλυση καίριων ζητημάτων με την προϋπόθεση του τερματισμού της κατοχής και την ίδρυση του Κράτους της Παλαιστίνης σε όλα τα κατεχόμενα από το 1967 παλαιστινιακά εδάφη. Αποδεχθήκαμε μέσω αυτής της ειρηνευτικής διαδικασίας την αρχή της λύσης των δυο κρατών (ως παγκόσμια συναινετική λύση) μόνο στο 22% των κατεχόμενων παλαιστινιακών εδαφών – δίνοντας ταυτόχρονα μια μεταβατική περίοδο πέντε ετών ώστε να επιλυθούν τα τελικά ζητήματα που αφορούν τα σύνορα, την Ιερουσαλήμ, τους προσφυγές μας και το νερό. Η στρατηγική του Προέδρου Αμπάς σήμερα αντικατοπτρίζει την συναίνεση εντός της ΟΑΠ υπό την ηγεσία του αείμνηστου Γιάσερ Αραφάτ τότε, δηλαδή την δέσμευση σε διαπραγματεύσεις βάσει του Διεθνούς Δικαίου και των ψηφισμάτων του ΟΗΕ ώστε να καταλήξουμε σε μια τελική δίκαιη λύση. Η Ισραηλινή πλευρά – το βαθύ κράτος δηλαδή, μετά και την δολοφονία του Ισαάκ Ραμπίν ο οποίος είχε υπογράψει τις Συμφωνίες του Όσλο, αποφάσισε να παύσει όλα όσα είχαν συμφωνηθεί και να μετατρέψει την πολιτική του φυσιογνωμία σε έναν ακραίο παραβάτη του Διεθνούς και Ανθρωπιστικού Δικαίου αυξάνοντας δραστικά των αριθμό των παράνομων εποικισμών, επιβάλλοντας αποικιοκρατικές πολιτικές και εισβάλλοντας για ακόμη μια φορά στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη το 2001 και επιβάλλοντας τον πλήρη αποκλεισμό του προέδρου Αραφάτ στο αρχηγείο του στη Ραμάλα με κορύφωση την δολοφονία του τρία χρόνια μετά. Ο πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς προσπάθησε να επαναφέρει τις διαπραγματεύσεις θεωρώντας ότι η ειρηνική αντίσταση του παλαιστινιακού λαού, οι ειρηνικές συνομιλίες και η Διεθνής Διπλωματία θα κατορθώσουν να πείσουν την Ισραηλινή πλευρά για την εξεύρεση ειρηνικής λύσης στην ισραηλινό – παλαιστινιακή διαμάχη ώστε να διασφαλιστεί η ειρήνη και για τους δυο λαούς. Σήμερα το Ισραήλ εκπροσωπείται από έναν άπληστο ακροδεξιό σιωνιστή πρωθυπουργό,  εχθρό της δημοκρατίας και της ειρήνης ο οποίος ονειρεύεται να πραγματώσει το διαστρεβλωμένο Βιβλικό ιδεολόγημα του διεθνούς σιωνιστικού λόμπι και τους ακραίους θρησκόληπτους ευαγγελιστές στις ΗΠΑ και αλλού. Θα ήθελα λοιπόν να καταλήξω λέγοντας πως όποιος ψάχνει για τους υπεύθυνους της αποτυχίας εξεύρεσης ειρηνικής και βιώσιμης λύσης στη διαμάχη θα πρέπει να τους αναζητήσει στην πλευρά του Ισραήλ.

Πώς βλέπετε τη στρατηγική συμμαχία Ελλάδας Ισραήλ; Τι ρόλο έχει διαδραματίσει;

Θα ήθελα να ξεκινήσω επαναλαμβάνοντας τα λόγια του πρωθυπουργού του Κράτους της Παλαιστίνης, Μοχάμαντ Στάγιεχ στον πρωθυπουργό της Ελλάδας, Κυριάκο Μητσοτάκη κατά τη διάρκεια της πρόσφατης τηλεφωνικής τους συνομιλίας: «Οι σχέσεις και τα κοινά συμφέροντα της Ελλάδας και του Ισραήλ δεν πρέπει να είναι εις βάρος της προσήλωσης του ελληνικού λαού και της κυβέρνησης στο διεθνές δίκαιο και το δικαίωμα των λαών στην αυτοδιάθεση, και η Ελλάδα πρέπει να αρθρώσει δυνατή φωνή ενάντια στα σχέδια προσάρτησης του Ισραήλ” και πρόσθεσε: «Θέλουμε να σπάσουμε το τετελεσμένο γεγονός που επιδιώκει να επιβάλει το Ισραήλ, μέσω μιας αδιαίρετης ευρωπαϊκής θέσης που υπερασπίζεται τη δικαιοσύνη για τον παλαιστινιακό λαό, προστατεύει το διεθνές δίκαιο και τις ευρωπαϊκές αξίες και αποκαθιστά την ελπίδα και την εμπιστοσύνη στην παγκόσμια έννομη τάξη». Θα ήθελα να σταθώ σε κάποιους σημαντικούς πυλώνες που θα πρέπει να διέπουν τις σχέσεις μεταξύ κρατών, αναφέρομαι βέβαια στα Ψηφίσματα του ΟΗΕ, το Διεθνές Δίκαιο, τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS)  καθώς και τον αμοιβαίο σεβασμό στην αυτοκυριαρχία του κάθε κράτους τα οποία το Ισραήλ λειτουργώντας ως κράτος εγκληματίας υπεράνω του νόμου  παραβιάζει.  Το Ισραήλ σε αγαστή συνεργασία με την τωρινή ρατσιστική διοίκηση των ΗΠΑ παρεμβαίνουν σε εσωτερικά ζητήματα χωρών άλλοτε εκβιάζοντας και άλλοτε αγνοώντας απροκάλυπτα το δικαίωμα κάθε χώρας να αποφασίζει η ίδια για τη μοίρα της. Το βλέπουμε ξεκάθαρα στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου αλλά και αλλού όπως σε χώρες της Λατινικής Αμερικής. Το θέμα λοιπόν δεν είναι πώς βλέπουμε εμείς οι Παλαιστίνιοι τη στρατηγική συνεργασία Ελλάδας – Ισραήλ αν και νομίζω ότι τα λόγια του Πρωθυπουργού Στάγιεχ απάντησαν καθαρά σε αυτό το ερώτημα. Το θέμα είναι πως βλέπει και πως αισθάνεται ο ελληνικός λαός για αυτή τη συνεργασία με ένα κράτος εγκληματία; Είμαι πεπεισμένος ότι οι Έλληνες φίλοι μας υπέρμαχοι της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας, οι οποίοι στο παρελθόν πολέμησαν γενναία κάνοντας μεγάλες θυσίες κατά την διάρκεια του εθνικοαπελευθερωτικού τους  αγώνα ενάντια στη ναζιστική κατοχή και τη στρατιωτική δικτατορία, για την ελευθερία και τη δημοκρατία δεν αισθάνονται να τους δένουν κοινές αξίες και αρχές με το Ισραήλ και θα σταθούν όπως πάντα στη σωστή πλευρά της ιστορίας, υποστηρίζοντας το πανανθρώπινο δικαίωμα όλων των λαών στην αυτοδιάθεση και πιέζοντας ώστε να επιβληθούν κυρώσεις εναντίον ενός κράτους που ασκεί την βαρβαρότητα της κατοχής και του εκτοπισμού και να προχωρήσει η ελληνική κυβέρνησή αναγνωρίζοντας το κράτος μας σύμφωνα με την ομόφωνη απόφαση του κοινοβουλίου (Δεκέμβριος 2015) βάσει της αρχής της λύσης των δύο κρατών, πριν στερέψουν οι εναπομείνασες ευκαιρίες για ειρήνη και καταλήξουμε στο χάος. Από την δική μας πλευρά, θα ήθελα να επαναλάβω την πάγια θέση μας να συνεργαζόμαστε στενά με όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις και να προωθούμε, να εξελίσσουμε και να αναβαθμίσουμε τις ιστορικές σχέσεις μεταξύ της Παλαιστίνης και της Ελλάδας και των λαών μας σε στρατηγικό επίπεδο.

http://epohi.gr/