Θ. Λάλος-Α. Τιτκώβ: Μας θέλουν σπίτι και οι φασίστες να αλωνίζουν

Ο μουσικός Θωμάς Λάλος και ο stand-up κωμικός Αλέξανδρος Τιτκώβ,  μέλη της αναρχοσυνδικαλιστικής πρωτοβουλίας Ροσινάντε, συμμετείχαν στην αντιφασιστική συγκέντρωση της πλατείας Βικτωρίας. Και οι δύο έπεσαν θύματα ακραίας αστυνομικής καταστολής και συνελήφθησαν με ανυπόστατες κατηγορίες, έπειτα από αναίτια επίθεση δυνάμεων των ΜΑΤ και της ομάδας «Δράση» κατά των διαδηλωτών, που αποχωρούσαν συντεταγμένα έξω από την ΑΣΟΕΕ. Η αθωότητά τους αποδεικνύεται χάρη σε βίντεο που τράβηξαν κάποιοι απ’ τις «ενεργές μειοψηφίες» που χαλούν τα σενάρια του υπουργού ΠΡΟΠΟ Μιχάλη Χρυσοχοΐδη..  

Συνέντευξη στη Λίτσα Φρυδά

▶ Την Τετάρτη 15 Ιουλίου συμμετείχατε σε συγκέντρωση αλληλεγγύης προς τους πρόσφυγες, οι οποίοι βιώνουν την επιθετική πολιτική της κυβέρνησης, ακόμα και όταν είναι αναγνωρισμένοι από την Υπηρεσία Ασύλου. Πώς εξηγείτε αυτήν την κλιμακούμενη επιθετικότητα απέναντί τους από κυβέρνηση, δήμο και νεοφασιστικές ομάδες;

Ο καπιταλισμός χρειάζεται τον αποδιοπομπαίο τράγο, την παρέκκλιση, τους ανθρώπους δεύτερης κατηγορίας. Στρέφουμε τα κεφάλια στον «εισαγόμενο εχθρό», αντί να βλέπουμε την καταπίεση που βιώνουμε στην ίδια μας τη χώρα. Είναι πάγια τακτική κάθε τυραννικού καθεστώτος να σε κάνει να νομίζεις ότι απειλείσαι από τον αδύναμο και ότι έχεις ανάγκη τα όπλα του κράτους, πως έχεις ανάγκη από μια συμμορία «Ρόμποκοπ» που επιβάλλει το δόγμα «νόμος και τάξη». Η κυβέρνηση της ΝΔ και η δημοτική αρχή του Κώστα Μπακογιάννη είναι σε πλήρη σύμπλευση με τις ρατσιστικές συμμορίες των δήθεν «απλών κατοίκων». Κασιδιάρης και Μπογδάνος μια «αγκαλιά», όταν μιλάμε για το προσφυγικό/μεταναστευτικό. Ποντάρουν στα ρατσιστικά αντανακλαστικά της κοινωνίας μας. Κι ενώ όλο αυτό φαίνεται σαν απλός λαϊκισμός, πρόκειται για συσπείρωση όλου του ρατσιστικού τόξου και οργανωμένη επίθεση στο πλέον καταπιεσμένο κομμάτι της κοινωνίας μας, τους πρόσφυγες και τις προσφύγισσες. Γενικώς, όλα αυτά εμπίπτουν στη συντηρητικοποίηση της Ευρώπης και φυσικά είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την οικονομική κρίση που «πέρασε», αλλά κι αυτή που έρχεται.

Σε κοινέςΚατηγορίες

Από Σπόντα 25.07.20

Η Ελλάδα των εθνικοφρόνων συμμετέχει στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στην Κορέα

▶ Δεχτήκατε την απρόκλητη και ακραία βία αστυνομικών, καθώς αποχωρούσατε από τη συγκέντρωση. Ποια είναι η πολιτική σας εκτίμηση για το γεγονός;

Δεν θα άντεχε η δεξιά κυβέρνηση να βγει ηττημένη από την πλατεία Βικτωρίας. Έπρεπε σώνει-και-ντε οι φασίστες να πατήσουν πάνω της, έστω μια ωρίτσα, για να βγάλουν τις φωτογραφίες τους. Δεν τους έφτανε η αποχώρησή μας, έπρεπε να μπορούν να διατυμπανίζουν μετά ότι πιάσανε τα ταραχοποιά στοιχεία που τους χαλάνε τα πογκρόμ. Η Δεξιά ήθελε να αποδείξει στους ψηφοφόρους της ότι το κράτος είναι εκεί να στηρίξει τον έλληνα ρατσιστή. Να νιώσουν ασφαλείς οι φασίστες, οι μαχαιροβγάλτες που απειλούν καθημερινά τις ζωές προσφύγων και μεταναστών. Επίσης, καθόλου τυχαίο το ότι επιτέθηκαν σε άτομα που έφεραν σημαίες, κι άρα θα ήταν οργανωμένα στο κίνημα. Παρατηρούμε τελευταία ότι οι συλλήψεις της αστυνομίας είναι κάπως στοχευμένες και χτυπάνε τον οργανωμένο κόσμο, δηλαδή ακριβώς αυτούς κι αυτές που μπορούν να βοηθήσουν στην περαιτέρω μαζικοποίηση. Θέλουν να μείνουμε σπίτι εμείς και οι φασίστες να αλωνίζουν στους δρόμους μας. Τέλος, εφαρμόζουν στην πράξη την ποινικοποίηση των διαδηλώσεων. Αφού με ένα νομοσχέδιο δεν θα λυγίσουμε και θα το ακυρώσουμε στην πράξη, ποντάρουν στο να μας φοβίσουν και να μας σπάσουν τον τσαμπουκά. Δεν φαίνεται να πιάνει ούτε κι αυτό, οπότε περιμένουμε η καταστολή να κλιμακωθεί περισσότερο.

Το σύστημα γίνεται όλο και πιο ολοκληρωτικό. Πρέπει όσοι διαφωνούμε στην πράξη με τις αυθαιρεσίες του, να θεωρηθούμε ταραχοποιά στοιχεία που απειλούν το πολίτευμα!

▶ Βλέπουμε την αστυνομική και κρατική βία να αναπτύσσεται σε όλο τον κόσμο. Υπάρχει κάτι βαθύτερο που οδηγεί σε αυτή την αντίδραση;

Οικονομικά και πολιτικά, ο κλοιός σφίγγει για τον κόσμο της εργασίας παγκοσμίως. Όταν εμείς, από τα κάτω, δεν αναθέτουμε τα πάντα σε μια «αριστερή ηγεσία» και δεν καθόμαστε άπραγοι και άπραγες, ο μόνος τρόπος να φιμωθούμε είναι η βία. Το σύστημα γίνεται όλο και πιο ολοκληρωτικό, γιατί δεν σηκώνει αμφισβήτηση. Πρέπει όσοι και όσες διαφωνούμε στην πράξη με τις αυθαιρεσίες του, να θεωρηθούμε ταραχοποιά στοιχεία που απειλούν το πολίτευμα! Το κράτος κοιτάει να θωρακιστεί περισσότερο, γιατί κάθε μέρα είναι όλο και πιο εξόφθαλμες οι αδυναμίες του. Αν είχε πραγματική δύναμη, θα χρησιμοποιούσε πιο σύγχρονα μέσα πειθάρχησης. Βαράνε γιατί μόνο αυτό ξέρουν να κάνουν. Βαράνε γιατί νομίζουν πως δεν γίνεται να πειστούμε αλλιώς. Ευτυχώς, ούτε το ξύλο μας πείθει…

▶ Πώς θα μπορούσε να αναπτυχθεί ο αγώνας για τις ελευθερίες; Θα βοηθούσε η συγκρότηση πρωτοβουλίας αγώνα για τα δημοκρατικά δικαιώματα, με τη συμμετοχή αγωνιστών από διάφορους χώρους; Τι χαρακτηριστικά θα μπορούσε να έχει;

Πρώτον, χρειάζεσαι δίπλα σου τους ανθρώπους που ήδη συνυπάρχετε μαζί, που βιώνετε κοινά την καταπίεση στον χώρο εργασίας σου, στη γειτονιά σου. Ό,τι κάνουμε να είναι βάσει των δεσμών που αναπτύσσουμε έτσι κι αλλιώς σαν κοινωνία. Δεύτερον, κινήσεις οι οποίες μιλάνε για τόσο βασικά κι αυτονόητα πράγματα, καλό θα ήταν να μην εμμένουν σε πολιτικά κολλήματα. Η ιδεολογική καθαρότητα έρχεται σε δεύτερη μοίρα. Το σημαντικό είναι να οργανωθούμε βάσει της κοινωνικής μας ταυτότητας, βάσει των καταπιέσεων που βιώνουμε στον χώρο εργασίας, ή λόγω φύλου/σεξουαλικότητας, για παράδειγμα. Κι αν δε τα βρούμε ούτε εκεί, τουλάχιστον σε έναν πρακτικό συντονισμό δράσεων. Το σημαντικό είναι να καταλάβουμε όλοι κι όλες πως στη θέση ενός ανθρώπου που ξυλοφορτώνεται από την αστυνομία, θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε άνθρωπος.

ΠΡΙΝ