Μαυρίζει και πάλι η ψυχή μας…(και ούτε καν ως αξιοπρεπείς νεκροί συμπεριφερόμαστε

Ζούμε σ’ ένα “κράτος” – παρωδία. Ούτε καν μπουρδέλο, ούτε καν παράγκα του Καραγκιόζη (και τα δύο αυτά είναι απείρως πιο οργανωμένα). Ζούμε σ’ ένα “κράτος” που οι εκλεγμένοι με …δημοκρατικές διαδικασίες κυβερνήτες του (τολμούν και γιορτάζουν και την …αποκατάσταση της δημοκρατίας τους οι σιχαμένοι) συναγωνίζονται δεκαετίες τώρα ποιος θα το ξεγυμνώσει περισσότερο, ποιος θα παραδώσει πιο ξεφτιλισμένη τη χώρα στα σκυλιά. Ζούμε σε μια χώρα που οι κυβερνήτες της δίνουν δισεκατομμύρια των δισεκατομμυρίων για τους πολεμικούς εξοπλισμούς στην κρεατομηχανή του ΝΑΤΟ, – ενδιάμεσα λαδώνουν και όλα τα γρανάζια του συστήματος τους- αλλά μια στοιχειώδη αντιπυρική προστασία δεν μπορούν να οργανώσουν. Ζούμε στη “χώρα” που η λέξη ευθύνη είναι άγνωστη στους κυβερνήτες της. Κυβερνήτες που εκλέγει μερίδα του λαού μας. Τυχοδιώκτες όλοι τους από γεννησιμιού τους!… Μπογδάνοι από τα νύχια ως τα μαλλιά τους. Μαυρίζει και πάλι η ψυχή μας. Χθες στο Μάτι, σήμερα στην Κόρινθο, αύριο παντού… Μετατρέπουν τη χώρα μας σε μια καραφλή ενεργειακή μπαταρία κι εμείς “δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα”… Η ζωή μας είναι σ’ ένα φέρετρο που εμείς οι ίδιοι κρατάμε στα χέρια μας και το πηγαινοφέρνουμε πέρα – δώθε. Ούτε καν ως αξιοπρεπείς νεκροί συμπεριφερόμαστε… (Μα αυτά, τα λένε οι κακοί οι κομμουνιστές. Οι Ρουβίκωνες και οι αναρχικοί. Όλοι αυτοί που κυνηγούν, σήμερα ο αρχισερίφης και το δίχρονο εξόριστο κρατούμενο,…, χθες κάποιοι άλλοι, αύριο κάποιοι άλλοι… )….-Δ.Τζ.…https://www.youtube.com/watch?v=JU77mOLY-1gMες την υπόγεια την ταβέρνα,μες σε καπνούς και σε βρισές(απάνω στρίγγλιζε η λατέρνα)όλ’ η παρέα πίναμ’ εψές•εψές, σαν όλα τα βραδάκια,να πάνε κάτου τα φαρμάκια.Σφιγγόταν ένας πλάι στον άλλοκαι κάπου εφτυούσε καταγής.Ω! πόσο βάσανο μεγάλοτο βάσανο είναι της ζωής!Όσο κι ο νους να τυραννιέται,άσπρην ημέρα δε θυμιέται.Ήλιε και θάλασσα γαλάζακαι βάθος τ’ άσωτ’ ουρανού!Ω! της αβγής κροκάτη γάζα,γαρούφαλα του δειλινού,λάμπετε, σβήνετε μακριά μας,χωρίς να μπείτε στην καρδιά μας!Tου ενού ο πατέρας χρόνια δέκαπαράλυτος, ίδιο στοιχειό•τ’ άλλου κοντόημερ’ η γυναίκαστο σπίτι λυώνει από χτικιό•στο Παλαμήδι ο γιος του Mάζηκ’ η κόρη του Γιαβή στο Γκάζι.― Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!― Φταίει ο Θεός που μας μισεί!― Φταίει το κεφάλι το κακό μας!― Φταίει πρώτ’ απ’ όλα το κρασί!Ποιος φταίει; ποιος φταίει; Kανένα στόμαδεν τό βρε και δεν τό πε ακόμα.Έτσι στη σκοτεινή ταβέρναπίνουμε πάντα μας σκυφτοί.Σαν τα σκουλήκια, κάθε φτέρναόπου μας έβρει μας πατεί.Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!…https://www.youtube.com/watch?v=xGNUNqYSvRw////