Όταν ο Ραφαέλ Κορέα πρόταξε ηρωικά τα στήθη του – Να μια ιστορική…χειρονομία!

Έχουν περάσει 10 χρόνια από την κρίση του Εκουαδόρ, όταν προσπάθησαν να ανατρέψουν τον τότε νόμιμο Πρόεδρο, Ραφαέλ Κορέα Ντελγκάντο. 
Αναμφίβολα πρόκειται για μία μέρα που θα μείνει ανεξίτηλη όχι μόνο για το Εκουαδόρ, όχι μόνο για την Λατινική Αμερική αλλά και για τον υπόλοιπο κόσμο.
Οι σκηνές που εκτυλίχθηκαν στο Κίτο στις 30 Σεπτεμβρίου του 2010 θα μπορούσαν να έχουν πράγματι παρθεί από την μεγάλη οθόνη. 
Ο Ραφαέλ Κορέα στεκόταν στο παράθυρο ενός αστυνομικού νοσοκομείου και κρατώντας δυνατά στα χέρια του ένα μικρόφωνο, έλυσε τη γραβάτα του, τράβηξε απότομα το πουκάμισο του και φώναξε με όλη του τη δύναμη μπροστά σε ένα γεμάτο πλήθος δρόμο και με την ατμόσφαιρα καλυμμένη δακρυγόνα: «Αν θέλετε να σκοτώσετε τον Πρόεδρο, εδώ είμαι! Σκοτώστε με αν θέλετε! Σκοτώστε με αν είστε γενναίοι, αντί να κρυφτείτε στο πλήθος σαν δειλοί!»Εκείνη την ημέρα παρακολουθούσανε όλοι σαστισμένοι τα σκηνικά μου λάμβαναν χώρα. Οι εικόνες στους δέκτες καθηλωτικές. ΄Όσοι τον υποστήριζαν μέχρι τότε δεσμεύτηκαν να υποστηρίξουν την Επανάσταση στο Εκουαδόρ ακόμη περισσότερο. 

Μόνο οι ιστορικοί θα μπορούσαν να εκτιμήσουν τη σημασία για το Εκουαδόρ αυτής της πραγματικά ιστορικής χειρονομίας του Προέδρου Ραφαέλ Κορέα να προσφέρει το στήθος του διαθέσιμο για τις σφαίρες να το βρουν στο παράθυρο του κτιρίου εκείνου. 
Χωρίς αλεξίσφαιρο γιλέκο, χωρίς προστασία σωματοφύλακα, γεμάτος θάρρος, άλλαζε εκείνη τη στιγμή την πορεία της χώρας και της ηπείρου. Η μόνη του ασπίδα αυτή της αλήθειας, της ηθικής, των αρχών, των πεποιθήσεων και όλων των ιδεών που υπερασπιζόταν.
Οι άνθρωποι είναι στην πολιτική ή από πεποίθηση ή για τα χρήματα, αυτό είναι γνωστό και ξέρουμε ποιο από τα δυο ισχύει συνήθως. Αυτός ξεκάθαρα στεκόταν σε εκείνο το παράθυρο κι έπραττε με γνώμονα το πρώτο. 
Το παράδειγμα της αντίστασης του πρέπει αυστηρά να ακολουθείται από τους επαναστάτες όλου του κόσμου. Η ηρωική του στάση ήταν ίδια με αυτή του Allende στη La Moneda, του Che στη La Higuera, του Alfaro στο Jaramijó, του Fidel στο Moncada, του Sucre στο Pichincha, του Miguel Enríquez στο Santiago…
Η ομιλία του σε αυτό το παράθυρο έδωσε νόημα στην Επανάσταση των Πολιτών και αυτό που δεν μπόρεσαν κάποιοι να πετύχουν με τις σφαίρες το 2010, τώρα προσπαθούν με αντισυνταγματικές δοκιμές. 

Το πρωί, λοιπόν, της 30ής Σεπτεμβρίου, τα μέλη των Ενόπλων Δυνάμεων και της Εθνικής Αστυνομίας κατέλαβαν αρκετούς στρατώνες και δημιούργησαν οδοφράγματα σε εννέα από τις επαρχιακές πρωτεύουσες της χώρας για να απαιτήσουν την καταβολή ειδικών μπόνους στην αστυνομία και τον στρατό. 
Αυτές οι αστυνομικές και ένοπλες δυνάμεις κατέλαβαν το κτίριο της Εθνοσυνέλευσης. Η Πολεμική Αεροπορία του Ισημερινού έκλεισε το Διεθνές Αεροδρόμιο Mariscal Sucre στο Κίτο και το Διεθνές Αεροδρόμιο José Joaquín de Olmedo στη Γκουαγιακίλ, αναγκάζοντας το κλείσιμο τους για αρκετές ώρες. 
Η αστυνομία μπλόκαρε επίσης δρόμους στο Guayaquil, τη μεγαλύτερη πόλη του Ισημερινού, και ανέφερε αναταραχές και λεηλασίες σε επτά επαρχιακές πρωτεύουσες της χώρας λόγω της έλλειψης επιβολής του νόμου. 

Ο Πρόεδρος Κορέα πήγε στους στρατώνες της αστυνομίας στο Κίτο όπου έφτασε γύρω στις 11:00 π.μ. και προσπάθησε αρχικά να κάνει διάλογο με την αστυνομία και επέκρινε τις ενέργειές τους ως προδοσία για τον «λαό και τη χώρα». 
Φεύγοντας, δέχθηκε επίθεση από την αστυνομία με ένα δοχείο δακρυγόνων που χτύπησε σχεδόν το κεφάλι του. Οι διαδηλωτές προσπάθησαν να κλωτσήσουν το γόνατό του, το οποίο είχε πρόσφατα χειρουργηθεί. Ο Κορέα τότε περπατούσε με τη βοήθεια ενός μπαστουνιού λόγω της επέμβασης. 

Τον κουβάλησαν σηκωτό και τον μετέφεραν σε νοσοκομείο στην ίδια περιοχή να του παρασχούν οι πρώτες βοήθειες. Οι αστυνομικές δυνάμεις έξω από το κτίριο του νοσοκομείου το περιέβαλλαν και τον εμπόδισαν να φύγει. ‘Ενα ελικόπτερο προσπάθησε να προσεγγίσει για να τον παραλάβει αλλά εμποδίστηκε. Επίσης συνέλαβαν ένα μέλος της στενής ομάδας προστασίας του. 
Η εφημερίδα El País παρουσίασε αργότερα καταγεγραμμένους διαλόγους μεταξύ των αστυνομικών, οι οποίοι ανακοινώνουν τις προθέσεις τους να τον σκοτώσουν.

Από το νοσοκομείο, ο Κορέα κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης πέντε ημερών σε μια προσπάθεια αποκατάστασης της τάξης και κατηγόρησε την αντιπολίτευση και τις δυνάμεις ασφαλείας για απόπειρα πραξικοπήματος και ενορχήστρωση των διαδηλώσεων. 
Αναφορές έδειξαν ότι οι ένοπλες δυνάμεις παρέμειναν πιστές στο Σύνταγμα. Ο Κορέα είπε ότι μια επιχείρηση διάσωσης ήταν έτοιμη για μερικές ώρες, αλλά αναβλήθηκε για να αποφευχθεί περισσότερη αιματοχυσία. Οι υποστηρικτές του συγκρούστηκαν με την αστυνομία σε διάφορα σημεία γύρω από το Κίτο. Σύμφωνα με πληροφορίες, φώναζαν «Εδώ δεν είναι η Ονδούρα», σε σχέση με το πραξικόπημα του 2009 σε αυτήν τη χώρα. 

Μέχρι το απόγευμα, οι διαδηλωτές είχαν πάρει τον έλεγχο των καναλιών. Πολλές επιθέσεις εναντίον δημοσιογράφων και φωτορεπόρτερ από την επαναστατημένη αστυνομία καταγγέλθηκαν στο Κίτο και σε άλλες πόλεις. Διεθνείς δημοσιογράφοι, από το AFP και το teleSUR δέχτηκαν επίσης επίθεση. 

Αργά το απόγευμα, τρεις ομάδες ειδικών ομάδων αστυνομίας και στρατού πιστοί στον Πρόεδρο τους τον έσωσαν μετά από συγκρούσεις με τις επαναστατημένες αστυνομικές δυνάμεις μέσα και έξω από το κτίριο του νοσοκομείου. Η διάσωση έπαιζε ζωντανά στην τηλεόραση του Εκουαδόρ. 
Σφαίρες εισέβαλλαν στο δωμάτιό του κατά τη διάρκεια της επιχείρησης διάσωσης. Ήταν ολοφάνερο πως οι δυνάμεις του πραξικοπήματος προσπαθούσαν να τον δολοφονήσουν πριν μπορέσει να σωθεί.
Καθώς ο Κορέα διασώθηκε, το θωρακισμένο αυτοκίνητό του χτυπήθηκε από τέσσερις σφαίρες. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Προεδρικό Μέγαρο όπου έδωσε μια φλογερή ομιλία στο κοινό ευχαριστώντας όσους τον υποστήριξαν και όσουν πήγαν στο Κίτο για να «υποστηρίξουν την επανάσταση και τη δημοκρατία των πολιτών της χώρας».
Επέκρινε όλους εκείνους που επιχείρησαν το πραξικόπημα λέγοντας: «Πώς θα μπορούσαν να αυτοαποκαλούνται αστυνομικοί αφού έκαναν κάτι τέτοιο εναντίον του λαού;», και δήλωσε ότι δεν θα υπάρξει ασυλία για τους δράστες ούτε θα υπάρξει «διαπραγμάτευση υπό πίεση»

Η Εύα Γκόλιγκερ ισχυρίστηκε τότε ότι η απόπειρα αυτή πραξικοπήματος ήταν μέρος ενός συστηματικού, υποστηριζόμενου από τις ΗΠΑ σχεδίου αποσταθεροποίησης των κρατών μελών της Συμμαχίας της Βολιβίας για την Αμερική (ALBA). Ισχυρίστηκε ότι ο πρεσβευτής των ΗΠΑ Heather Hodges στάλθηκε στο Εκουαδόρ από τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους «με την πρόθεση να σπείρει την αποσταθεροποίηση εναντίον του νόμιμα εκλεγμένου Προέδρου της χώρας, στη περίπτωση που αυτός θα αρνιόταν να υποταχθεί στην ατζέντα της Ουάσινγκτον».
Επίσης, η Γκόλιγκερ ισχυρίστηκε ότι «ορισμένες προοδευτικές κοινωνικές ομάδες έλαβαν χρηματοδότηση και οδηγίες για να προκαλέσουν αποσταθεροποιητικές καταστάσεις στη χώρα που υπερβαίνουν τις φυσικές εκφράσεις κριτικής και αντίθεσης σε μια κυβέρνηση»
Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών αρνήθηκε οποιαδήποτε εμπλοκή και έκρινε τις κατηγορίες ως αβάσιμες… (Πειστήκαμε!)

Μια συνάντηση κορυφής έκτακτης ανάγκης πραγματοποιήθηκε την ίδια νύχτα των επεισοδίων, στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, την οποία παρακολούθησαν οι Πρόεδροι των κρατών μελών της UNASUR. Ο Γενικός Γραμματέας της UNASUR, Νέστορ Κίρχνερ, δήλωσε τότε ότι «η Νότια Αμερική δεν μπορεί να ανεχθεί ότι εταιρικά συμφέροντα απειλούν και ασκούν πίεση στις δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις επειδή φοβούνται να χάσουν προνόμια»
Κάποιοι, λοιπόν, κατηγόρησαν μετέπειτα τον Πρόεδρο Κορέα ότι ήταν ανεύθυνο και προκλητικό το ότι πήγε τότε κατευθείαν στον τόπο της εξέγερσης, μπαίνοντας στο στόμα του λύκου. Είναι αυτοί που δεν γνωρίζουν ότι οι αληθινοί ηγέτες τοποθετούνται στην πρώτη γραμμή της μάχης μαζί με τον λαό, με κίνδυνο τη ζωή τους και δεν κηρύττουν απλά παραδείγματα και δεν θα ζητούσαν ποτέ από άλλους αυτό που οι ίδιοι δεν θα ήταν διατεθειμένοι να πράξουν. Αυτό τους δίνει και ηθική εξουσία.

Πιστεύω ακράδαντα πως εάν ο Πρόεδρος Κορέα δεν είχε ενεργήσει κατ ‘αυτόν τον τρόπο τότε, η ιστορία θα ήταν διαφορετική σήμερα. Αν είχε πέσει γονατιστός σε εκείνο το μπαλκόνι εκείνη τη μέρα και δεν είχε σταθεί όρθιος και δεν είχε προτάξει το στήθος του, αν δεν είχε προκαλέσει τους πραξικοπηματίες, αν δεν είχε το θάρρος και την καρδιά να αντιμετωπίσει τον θάνατο, δεν θα είχε κερδίσει τη συμπάθεια, την αγάπη, τον θαυμασμό και την υποστήριξή μας σήμερα.

Γνήσιος ηγέτης που δύσκολα συναντάς στις μέρες μας, κατέκτησε τις καρδιές μας και δυστυχώς μέχρι και σήμερα συνεχίζει να είναι θύμα δίωξης από τους φανατικούς πολιτικούς του αντιπάλους και τους…συνεργάτες τους.

barbudosdesierramaestra.blogspot.com/