Τα στοιχεία δεν δείχνουν την πραγματικότητα γιατί δεν έχουν όλες οι χώρες δεύτερο κύμα

Αλλίμονο μας στο τρίτο αν συνεχίσουμε έτσι

Ο Άδωνις Γεωργιάδης στην εκπομπή του κ. Χατζηνικολάου στον Αντένα στις 30-12-2020, με ύφος πολλά βαρύ και τη βεβαιότητα χιλίων καρδιναλίων, βεβαίωνε ότι το δεύτερο κύμα της πανδημίας ήταν πολύ σοβαρότερο για όλες τις χώρες του κόσμου και έτσι δικαιολογούνταν όσα συμβαίνουν στην πατρίδα μας.

Ο έτερος συνομιλητής από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρλέτης, με ύφος πόσο βαριέμαι που είμαι εδώ, κατάπιε το επιχείρημα του αμάσητο όπως και ο γνωστός παντογνώστης, συντονιστής δημοσιογράφος.

Και ας υπάρχουν χώρες, χώρες καπιταλιστικές που δεν έχουν δεύτερο κύμα ή αυτό είναι το πολύ σαν το πρώτο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Κίνα με το 1,5 δις κατοίκους. Για να μη μιλήσουμε για τη μικρή και απομονωμένη Κούβα, αλλά αυτή δεν είναι καπιταλιστική χώρα.

Πριν από ένα χρόνο την Τρίτη, τα συμπτώματα του νέου κορονοϊού εντοπίστηκαν για πρώτη φορά στο Wuhan της Κίνας.

Στην πόλη των 11 εκατομμυρίων, το πρώτο επίκεντρο του κορονοϊού στον κόσμο, τα σκληρά κλειδώματα έχουν δώσει τη θέση τους σε μια έντονη νυχτερινή ζωή. Στην κεντρική αγορά του Γουχάν, ένας πωλητής τροφίμων είπε στο CBS News ότι η οικονομική δραστηριότητα έχει επιστρέψει και είναι περήφανος και χαρούμενος.

Αυτή την αίσθηση αισιοδοξίας με μοιράζεται τα παιδιά του σχολείου που φθάνουν για να δουν μια νέα έγκυρη έκθεση με τίτλο “People First, Lives First”, που πραγματοποιήθηκε στο παλαιότερο νοσοκομείο Wuhan.

Σήμερα ανακοίνωσαν μόνο 8 και αυτά εισαγόμενα κρούσματα όπως και πολλές μέρες από το καλοκαίρι και μετά.

Αυτά συμβαίνουν κ. Άδωνη και όχι οι μπαρούφες που λέτε!

Το μυστικό τους; Εκτεταμένα, μαζικά τεστ, πλήρης ιχνηλάτηση, απομόνωση των φορέων και απόλυτος έλεγχος στα σύνορα. Με όλ τα μέτρα για ένα ισχυρό δημόσιο σύστημα υγείας για να προλάβει το κακό αλλά και να περιθάλψει τους ασθενείς.

Σήμερα εμείς την έχουμε ξεπεράσει σε κρούσματα και αν συνεχίσει την εγκληματική πολιτική της η κυβέρνηση πολύ φοβόμαστε και σε θύματα.

Γιατί εμείς, σκέτο ρημαδιό, όπως το καλοκαίρι, με το άνοιγμα των συνόρων στον καθένα για λίγα ευρώ προσφορά, στο τουριστικό κεφάλαιο.

Ακριβώς το αντίθετο σε σχέση με τις παραπάνω χώρες είναι τα καθ΄ ημάς συμβαίνοντα. Με το που άνοιξε την κουβέντα η κυβέρνηση για την άρση του lockdown τα ελάχιστα τεστ μειώθηκαν στο ένα τρίτο και τα κρούσματα μειώθηκαν στο μισό. Όλοι υποψιάζονται που το πάνε…

Άλλωστε τα τεστ που γίνονται από τον ΕΟΔΥ με πρωτοβουλία του είναι ελάχιστα σε σχέση με τον πληθυσμό.

Παρά τις συνεχείς καταγγελίες επιστημόνων, συνδικάτων και φορέων, στο «σκοτάδι» παραμένουν μέχρι και σήμερα κρίσιμα στοιχεία, με κουκούλωμα και χωρίς καμία κινητοποίηση για τη συλλογή τους. Κανένα στοιχείο δεν δίνεται: Για τη μεγάλη διασπορά σε χώρους δουλειάς. Για τον αριθμό των υγειονομικών που έχουν νοσήσει. Για τον αριθμό των κρουσμάτων, των διασωληνωμένων και των νεκρών από τα γηροκομεία. Για τον αριθμό των ασθενών που πέθαναν εκτός ΜΕΘ. Για το πόσοι από τους ασθενείς νόσησαν ή νοσούν βαριά, είναι ανασφάλιστοι ή άνεργοι (γεγονός που επηρεάζει και την πρόσβασή τους στις υπηρεσίες Υγείας).

Όλα τα παραπάνω σκόπιμα συσκοτίζονται και δεν ιχνηλατούνται, όπως και σε όλη την ΕΕ, καθώς ο εντοπισμός και η δημοσιοποίησή τους θα ξεσκέπαζε κι άλλο την καραμέλα της «ατομικής ευθύνης», θα αναδείκνυε τις τεράστιες ευθύνες κυβέρνησης και εργοδοσίας, την ανάγκη άμεσης λήψης μέτρων που δεν συμβαδίζουν με τη στήριξη της εργοδοτικής ασυδοσίας, με την πολιτική που κοστολογεί την ανθρώπινη υγεία και ζωή.

Για όλα τα παραπάνω ο Ηλίας Κονδύλης, Αναπληρωτή Καθηγητή ΠΦΥ – Πολιτικής Υγείας στο Τμήμα Ιατρικής του ΑΠΘ επισημαίνει ότι είναι πρωταρχικό να υπάρχει ολοκληρωμένη συλλογή επιδημιολογικών δεδομένων σε καθημερινή βάση για τον έλεγχο της εξέλιξης της επιδημίας στην κοινότητα, τον έλεγχο της αποτελεσματικότητας των μέτρων κοινωνικής αποστασιοποίησης και την έγκαιρη προετοιμασία των υπηρεσιών υγείας για την αντιμετώπιση του όποιου επερχόμενου υγειονομικού φορτίου.

Οι δηλώσεις στελεχών της κυβέρνησης, ότι αιφνιδιάστηκαν από την έλευση του δεύτερου επιδημικού κύματος και την έντασή του, έρχονται και αυτές να επιβεβαιώσουν ότι δεν υπάρχει αυτό το αναγκαίο σύστημα επιδημιολογικής επιτήρησης, δεν υπάρχει επάρκεια στη συλλογή των στοιχείων, ώστε να μπορεί να φρενάρει την επιδημία εκεί που γεννιέται και φουντώνει, στην κοινότητα, στους εργασιακούς χώρους, στα ΜΜΜ.

Τα μίνιμουμ στοιχεία τα οποία χρειάζεται να συλλέγει και να αναφέρει μια χώρα μέσω επιδημιολογικής επιτήρησης, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης Νοσημάτων (ο ευρωπαϊκός ΕΟΔΥ), είναι οχτώ: Ο αριθμός των κρουσμάτων. Ο αριθμός των θανάτων. Ο αριθμός των τεστ. Ο αριθμός των νοσηλευομένων σε απλές κλίνες Covid. Ο αριθμός των νοσηλευομένων σε κλίνες ΜΕΘ. Ο αριθμός των εξελθόντων ασθενών. Η γεωγραφική διασπορά των κρουσμάτων. Οι επιπτώσεις της επιδημίας στο σύστημα Υγείας (πληρότητα κλινών ΜΕΘ, κλινών Covid, κρούσματα σε υγειονομικούς, συρροές κρουσμάτων σε νοσοκομεία, σε οίκους ευγηρίας, σε δομές χρόνιας φροντίδας). Και τέλος, αναλυτικά στοιχεία ιχνηλάτησης των περιστατικών, δηλαδή πόσα κρούσματα γεννά κάθε ένα κρούσμα, ποιες είναι οι κυριότερες κοινωνικές δραστηριότητες μέσω των οποίων διασπείρεται η επιδημία.

Στην πραγματικότητα, ωστόσο, στην Ελλάδα δεν καταγράφονται συστηματικά ούτε καν τα παραπάνω μίνιμουμ στοιχεία, ενώ ακόμα περισσότερο δεν δίνονται με διαφάνεια προς ενημέρωση (εκτός των κρουσμάτων και των θανάτων, ανακοινώνονται μόνο ορισμένα από αυτά, μόνο σποραδικά και συνήθως υπό μορφή «άτυπης ενημέρωσης»). Ακόμα και αυτά τα στοιχεία που καταγράφονται, δεν έχουν αναλυτικό βάθος, καθώς δεν έχουμε αριθμό κρουσμάτων και θανάτων ανά επάγγελμα, εργασιακό χώρο, κοινωνικοοικονομική θέση, εθνικότητα. Επίσης, δεν καταγράφονται οι επιπτώσεις της επιδημίας στο σύστημα Υγείας – Πρόνοιας, δηλαδή πόσοι υγειονομικοί έχουν νοσήσει, πόσοι πέθαναν, πόσες συρροές καταγράφηκαν σε γηροκομεία κ.λπ. Και φυσικά δεν υπάρχει ιχνηλάτηση των επαφών των κρουσμάτων.

Επιχειρείται να κρυφτεί η συμβολή των χώρων δουλειάς στη διασπορά του ιού, ενώ και από τις άλλες χώρες έρχονται στοιχεία που την επιβεβαιώνουν. Χαρακτηριστικά, ο ΕΟΔΥ της Σκοτίας έχει διαπιστώσει ότι βασικές εστίες διασποράς αποτελούν τα πολλαπλά κρούσματα στο λιανεμπόριο, σε εργασιακούς χώρους, στα ΜΜΜ. Αλλά και στη Γιούτα των ΗΠΑ, όπου καταγράφονται συρροές κρουσμάτων σε μεγάλους εργασιακούς χώρους, υπολογίζεται ότι το 20% των συρροών είναι στη βιομηχανία, το 15% στις κατασκευές και το 30% στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο.

Χρόνια αποδιάρθρωση των υπηρεσιών δημόσιας Υγείας

Οπως επισημαίνει ο Ηλ. Κονδύλης, σε όλες τις χώρες, ανεπτυγμένες και μη, τα πολλαπλά προβλήματα που σχετίζονται με την επάρκεια και την ποιότητα των στοιχείων, σε όλες τις περιπτώσεις, είναι συμπτώματα της χρόνιας πολιτικής υποχρηματοδότησης – αποδιάρθρωσης των υπηρεσιών δημόσιας Υγείας ή της ιδιωτικοποίησής τους.

Στις ΗΠΑ, τονίζει, ο αντίστοιχος ΕΟΔΥ δεν έχει πραγματική εικόνα για την πανδημία. Δεν έχει σαφή εικόνα για τα κρούσματα ανά φυλετική ομάδα, παρότι γνωρίζουμε ότι οι Αφροαμερικανοί και οι Λατίνοι, εξαιτίας των επαγγελμάτων που έχουν μεγάλα τμήματά τους (υπηρεσίες Υγείας, Επισιτισμός κ.ά.), έχουν πολύ αυξημένα ποσοστά έκθεσης στον κορονοϊό και υψηλότερα ποσοστά θανάτων σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό. Τα τελευταία 10 χρόνια, μειώθηκε κατά 50% ο προϋπολογισμός του Οργανισμού. Δεν έχει ολοκληρωμένα στοιχεία, καθώς είναι αναγκασμένος να συλλέγει στοιχεία από τις Διευθύνσεις Υγείας των Πολιτειών των ΗΠΑ, που όμως λόγω της υποστελέχωσης είτε δίνουν ελλιπή στοιχεία, είτε δεν δίνουν και καθόλου.

Στη Βρετανία, προσθέτει ο Ηλ. Κονδύλης, κεντρικό ζήτημα αντιπαράθεσης είναι αν τα στοιχεία που δημοσιοποιούνται είναι πραγματικά ή όχι. Λέγεται ότι ο αριθμός των κρουσμάτων υποτιμάται και ο λόγος της υποτίμησης είναι ότι η κυβέρνηση έχει αναθέσει εργολαβικά τη διενέργεια και την καταγραφή των διαγνωστικών τεστ σε ιδιωτικές εταιρείες, οι οποίες παρουσιάζουν τεράστιες καθυστερήσεις στο να επικοινωνούν αυτά τα στοιχεία στην Υπηρεσία Δημόσιας Υγείας. Η ανεπάρκεια αυτή σχετίζεται με την ιδιωτικοποίηση του συστήματος συλλογής και καταγραφής των στοιχείων.

Στη χώρα μας, το ζήτημα ανεπάρκειας των στοιχείων σχετίζεται και με τις δομικές ανεπάρκειες του συστήματος επιδημιολογικής επιτήρησης του συστήματος δημόσιας Υγείας, των υπηρεσιών δημόσιας Υγείας.

Με βάση στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, η χώρα μας το 2010 δαπανούσε για επιδημιολογική επιτήρηση 114 εκατ. ευρώ και έφτασε το 2018 να δαπανά 66,5 εκατ. ευρώ. Μειώθηκε δηλαδή η χρηματοδότηση κατά 45%. Και αυτή η μείωση είναι διαχρονική και επί ΝΔ και επί ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα, το 50% αυτής της μείωσης επήλθε την περίοδο 2016 – 2018.

«Το ζήτημα της διαφάνειας και της επάρκειας των στοιχείων είναι κεντρικό ζήτημα», τονίζει ο Ηλ. Κονδύλης. «Η κυβέρνηση πρέπει να επικοινωνήσει όλα τα στοιχεία σύμφωνα και με τα αιτήματα της επιστημονικής κοινότητας, και να συνεχίσει να συλλέγει στοιχεία, στήνοντας δημόσιες ομάδες υγείας στην κοινότητα, για το πού εξελίσσεται η επιδημία, ώστε να σχεδιάσει στοχευμένα μέτρα ενόψει του τρίτου κύματος».

Αλλίμονο μας στο τρίτο αν συνεχίσουμε έτσι. Η κυβέρνηση δεν προτίθεται. Τα μπουκωμένα ΜΜΕ θα τη στηρίξουν και θα φορτώσουν την κατάσταση στην κακή μας τύχη στο κακό το ριζικό μας. Μόνο ο λαός μπορεί να σώσει τον λαό…

Α.Κ.

ΠΗΓΗ: Ριζοσπάστης, CBS News, Xinhuanet.com

εύφορη πεδιάδα