Χρηματοδότηση αμερικανικού ιδρύματος από τον προϋπολογισμό του υπουργείου Παιδείας!

Τις αξιώσεις των επιχειρήσεων για την Επαγγελματική Εκπαίδευση, ενάντια στα μορφωτικά δικαιώματα των νέων, νομοθετεί εν μέσω πανδημίας και lockdown η κυβέρνηση, που χτες κατέθεσε στη Βουλή το νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας με τις αλλαγές στην Επαγγελματική Εκπαίδευση και αύριο Παρασκευή ξεκινά η συζήτησή του στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων.

Πέρα από την Επαγγελματική Εκπαίδευση, το σχεδόν 200 σελίδων νομοσχέδιο περιλαμβάνει και μια σειρά από άλλες διατάξεις, ανάμεσά τους η προκλητικότατη ρύθμιση που δίνει δυνατότητα επιχορήγησης, από τον τακτικό προϋπολογισμό του υπουργείου Παιδείας, προς το ίδρυμα Fulbright!

Συγκεκριμένα, στο άρθρο 116 του νομοσχεδίου προβλέπεται ότι το Αμερικανικό Εκπαιδευτικό Ιδρυμα Ελλάδος (Ιδρυμα Fulbright) δύναται να επιχορηγείται από τον τακτικό προϋπολογισμό του υπουργείου Παιδείας «βάσει της “Συμφωνίας οικονομικής, επιστημονικής και τεχνολογικής, εκπαιδευτικής και μορφωτικής συνεργασίας μεταξύ της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβερνήσεως των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής”, η οποία κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 1982/1991 (Α’ 188) και ιδίως της παρ. 3 του άρθρου 1 αυτής, ως προς τον τομέα της εκπαιδευτικής και μορφωτικής συνεργασίας. Το ύψος της επιχορήγησης καθορίζεται με κοινή απόφαση των υπουργών Οικονομικών και Παιδείας».

Το ίδρυμα Fulbright δραστηριοποιείται στις «εκπαιδευτικές» ανταλλαγές με τις ΗΠΑ, μέσω υποτροφιών σε φοιτητές, επιστήμονες – ερευνητές, εκπαιδευτικούς και καλλιτέχνες, προκειμένου να σπουδάσουν ή να διεξαγάγουν έρευνα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ελλάδα αντιστοίχως. Το Πρόγραμμα Fulbright διαχειρίζεται η Υπηρεσία Εκπαιδευτικών και Πολιτισμικών Υποθέσεων (ECA) του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, με την καθοδήγηση του 12μελούς συμβουλίου που διορίζεται από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, ενώ αντίστοιχα στην Ελλάδα διοικείται από ΔΣ, τα μέλη του οποίου εγκρίνονται από τον επίτιμο πρόεδρό του που είναι ο πρέσβης των ΗΠΑ.

Ως πρόγραμμα ξεκίνησε στις ΗΠΑ το 1946 με σκοπό τα κέρδη από την πώληση πλεονασματικού πολεμικού υλικού να χρηματοδοτούν την «προώθηση της καλής θέλησης διεθνώς, μέσα από την ανταλλαγή φοιτητών στο χώρο της Εκπαίδευσης, του πολιτισμού και της επιστήμης». Σύντομα ήρθε και στη χώρα μας με τη συμφωνία που υπογράφτηκε τον Απρίλη του 1948, κατά τη διάρκεια δηλαδή του Εμφυλίου, ανάμεσα στις κυβερνήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και του Βασιλείου της Ελλάδας! Το Fulbright της Ελλάδας, μάλιστα, φιγουράρει ως το αρχαιότερο Πρόγραμμα Fulbright στην Ευρώπη και το δεύτερο αρχαιότερο – σε συνεχή λειτουργία – στον κόσμο.

Οι δε πόροι του ιδρύματος προέρχονται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ και δωρητές, ανάμεσά τους περιλαμβάνονται επιχειρηματικοί κολοσσοί όπως οι «Coca – Cola», Eurobank, «Intracom», «Procter & Gamble», ιδρύματα Λάτση, Κωστόπουλου, Λεβέντη κ.ά. Με τις πλάτες δε τέτοιων χρηματοδοτών γεννά ακόμα μεγαλύτερα ερωτήματα η ρύθμιση του νομοσχεδίου για χρηματοδότηση του προγράμματος από τον προϋπολογισμό του υπουργείου, δηλαδή από λεφτά του ελληνικού λαού. Χρηματοδοτούν ένα φορέα προώθησης των πολιτικών επιδιώξεων των ΗΠΑ, που το «μαύρο» παρελθόν του και οι απαρχές της παρουσίας του στην Ελλάδα, την ώρα που πρωτοδοκίμαζαν τις βόμβες ναπάλμ στους μαχητές του ΔΣΕ σηματοδοτούν το ρόλο του…Ευθυγράμμιση με τις απαιτήσεις των επιχειρήσεων

Σχετικό με τα παραπάνω είναι το βασικό θέμα του νομοθετήματος του υπουργείου Παιδείας, δηλαδή η πλήρης ευθυγράμμιση της δομής και του περιεχομένου της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης με τις ανάγκες των επιχειρήσεων, οι οποίες μέσα από τις διατάξεις του εμπλέκονται πιο άμεσα στον σχεδιασμό της. Το ρόλο αυτό έρχονται να υπηρετήσουν τα συμβούλια που θεσμοθετούνται σε περιφερειακό – κλαδικό επίπεδο, που θα ανιχνεύουν τις συγκεκριμένες ανάγκες της αγοράς και θα καθορίζονται ανάλογα ειδικότητες και προγράμματα στις δομές Επαγγελματικής Εκπαίδευσης.

Θεσμοθετούνται Επαγγελματικές Σχολές Κατάρτισης μετά το Γυμνάσιο. Αυτό που το υπουργείο προπαγανδίζει σαν «μία αξιόπιστη εναλλακτική», είναι στην πραγματικότητα μία ιδιαίτερα αντιδραστική εξέλιξη καθώς σημαίνει πρόωρη διακοπή της όποιας γενικής μόρφωσης παρέχεται και στροφή παιδιών της εργατικής τάξης στην κατάρτιση και εργασία από τα 15 χρόνια.

Με άλλες διατάξεις ιδρύονται πρότυπα ΕΠΑΛ, πάντα σε διασύνδεση με τις ανάγκες των επιχειρήσεων, εισάγοντας την κατηγοριοποίηση και στην Επαγγελματική Εκπαίδευση, ενώ ενισχύεται η εμπορευματοποίησή της με πρόβλεψη για κατάρτιση των δημόσιων ΙΕΚ με λιγότερους από 250 σπουδαστές σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και 100 αλλού.

Το νομοσχέδιο δεν απαντά βέβαια στα αιτήματα και τις ανάγκες για πραγματική αναβάθμιση της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, τις αναγκαίες υποδομές, για να μπορούν οι νέοι να επιλέγουν τις ειδικότητες που θα ακολουθήσουν, για δουλειά με δικαιώματα αντί για ένα διαρκές κυνήγι εφήμερων δεξιοτήτων.

Την αντίθεσή της στο νομοσχέδιο εκφράζει η ΟΛΜΕ σημειώνοντας πως πρόκειται για αλλαγές «σε βάρος των μορφωτικών αναγκών της νέας γενιάς και του Δημόσιου Σχολείου συνολικά». Η Ομοσπονδία αναφέρεται στο περιεχόμενο του νομοσχεδίου και στη στάση της κυβέρνησης, που φέρνει το νομοσχέδιο όταν είναι σε εξέλιξη η πανδημία, καλώντας να συζητηθούν από ΕΛΜΕ και συλλόγους διδασκόντων πρωτοβουλίες και δράσεις ενάντια στην κατάθεσή του.

rizospastis