Ανευ προσχημάτων

Γράφει ο Νίκος από Βόλο

Εν τμήμα του λαού ασθενεί. Προσδέσατε λοιπον τον ασθενή επί της χειρουργικής κλίνης και αδράξατε γύψον!».   Πρόεδρος «ειδικών φρουρών…»                

 Κύλησε, λέν’, ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι,/κι ένας πολύ «ειδικός φρουρός»-μέσα απ’ το Κολωνάκι-/ ζήλεψε ρόλο σύγχρονου «χειρούργου- γυψαδόρου»/κι εξέφρασε τα εσώψυχα ολάκερου του «χώρου»/, σύμπασας, όπως φαίνεται, της «πολυκατοικίας»,/των εκφραστών της πιο σκληρής κι απαίσιας αδικίας!/ Οι στύλοι, τα θεμέλια του κόσμου αυτού του σάπιου/ πλέον αποθρασύνθηκαν επ’ υπουργείας … κάποιου,/που κάποτε «σοσιαλιστής» περνούσε, που όμως ήδη,/επάξια τον ονόμασαν σκέτο …Χρυσοχουντίδη!/Επί ημερών πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη,/επί Βορίδη κι Άδωνη, Μπογδάνου και Κουρτάκη,/οι σταυρωτές, οι δήμιοι κι όλοι οι μαστιγοφόροι,/δεν ψάχνουν για προσχήματα ούτε για «πανωφόρι»/ που να σκεπάζει τη φρικτή, τη στυγερή τους φύση,/τα έργα, τις ημέρες τους -κι έχουν…»απασφαλίσει»!-/ Κι όπως τον «εσωτερικό εχθρό» τους, σημαδεύουν,/όπως τον κάθε αδύναμο ζορίζουν και παιδεύουν,/απάνω στο μεθύσι αυτό,στην αίσθηση «εξουσίας»,/ αποκαλύπτουν την πηγή της … «ιδεολογίας»./Στον Παπαδόπουλο όλοι τους -εμπράκτως- τούτοι ομνύουν,/εμπνέονται απ’ τον Παττακό, και στο Λαδά αποτίουν/…»φόρον τιμής» για όσα «τρανά διδάγματα» παρέχει…/ Του Ιωαννίδη πάλι η ΕΣΑ το ταίρι της δεν έχει!/Αρσάκειον και κολλέγιον πάσης μπασκιναρίας,/πανεπιστήμιον του σωστού Υπηρέτου Εξουσίας!/

(Το ερώτημα, για μας εδώ, απλό και παραμένει/ως πότε ακόμα η συμφορά τον τόπο θα βαραίνει;/ Πότε θα κάνει ξαστεριά,/ποτέ θα πούμε «Αέρα!»,/πότε, Λαέ, θα απαλλαχτείς απ’ της σκλαβιάς τη λέρα;/Πότε θα μπει η ταφόπετρα στου φασισμού τη φάρα,/ποτέ θα λείψει από τη γης η κεφάλαιο-κατάρα;

/tsak-giorgis.blogspot.com/