Και τα χουντικής έμπνευσης και προέλευσης νομοσχέδια αυτής της Κυβέρνησης συνεχίζουν να ψηφίζονται με φρενήρεις ρυθμούς.

Ποινικοποίηση της πολιτικής, ποινικοποίηση της ζωής στα πανεπιστήμια, ποινικοποίηση της φιλίας και της αλληλεγγύης 
Και τώρα 
Ποινικοποίηση και της Μουσικής και της μουσικής έκφρασης.
Αύριο ψηφίζεται  αποτρόπαιο νομοσχέδιο, σύμφωνα με το οποίο  προβλέπεται απαγόρευση …
δημοσιοποίησης ανατρεπτικού μουσικού υλικού στο διαδίκτυο, ενώ ταυτόχρονα συνοδεύεται από ποινές φυλάκισης για τους δημιουργούς.
Το ανατρεπτικό περιεχόμενο θα το κρίνει μια κάποια επιτροπή! 
Και τα χουντικής έμπνευσης και προέλευσης νομοσχέδια αυτής της Κυβέρνησης συνεχίζουν να ψηφίζονται με φρενήρεις ρυθμούς.
Αλλά σε εμάς επιτρέπουν μόνο μαμ, κακά και νάνι (αα και Σκάι).
Ούτε η απαγόρευση του Αγγελή στη Χούντα δεν τόλμησε να επιβάλλει μια τόσο γενικευμένη, καθολική και αόριστη απαγόρευση, γιατί στόχος τότε ήταν ο κομμουνισμός.
Τώρα στόχος είμαστε όλες και όλοι, ίσως επειδή τολμάμε και υπάρχουμε και αντιδρούμε, έστω αποσπασματικά, έστω υποτονικά.
Ίσως γιατί έτσι διατηρούμε ζωντανή μια σπίθα αντίστασης και ελευθερίας.
Εμείς, όμως, θα συνεχίσουμε και μουσική να γράφουμε και να ανεβάζουμε και να τραγουδάμε, ενάντια σε όλες τις απαγορεύσεις και λογοκρισίες! 
Όπως άλλωστε κάναμε πάντα! 
«Γιατὶ εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε αδελφέ μου απ᾿ τον κόσμο.
Ἐμεις τραγουδάμε για να σμίξουμε τον  κόσμο»
Θα τα πούμε, λοιπόν
Μεσ’ τις υπόγειες τις ταβέρνες, μέσα σε καπνούς και σε φωτιές, αλλά  και στις στράτες των Μουσούρων.




Της Αλέκας Ζορμπαλά