Καθώς συνεχίζεται η σφαγή των πολιτών της Μιανμάρ, κάποιοι αποφάσισαν να πάρουν τα όπλα

Καθώς συνεχίζεται η σφαγή των πολιτών της Μιανμάρ, κάποιοι αποφάσισαν πως ήρθε η ώρα να πάρουν τα όπλα

Σχεδόν δύο μήνες μετά την αντίστασή τους ενάντια σε μια αδίστακτη δικτατορία, πολλοί είναι έτοιμοι να κλιμακώσουν τον αγώνα.

Ο Ko Saung, που προέρχεται από το Mandalay, ολοκλήρωνε ένα πρόγραμμα εξ αποστάσεως εκπαίδευσης στο Πανεπιστήμιο Yadanabon της πόλης και εργαζόταν στην επιχείρηση των γονιών του όταν το πραξικόπημα άλλαξε τα πάντα.

Όπως και πολλοί άλλοι σε ολόκληρη τη χώρα, συμμετείχε σε διαδηλώσεις αμέσως μετά την κατάληψη της εξουσίας από το στρατό την 1η Φεβρουαρίου. Μαζί με άλλα μέλη του Φοιτητικού του Συλλόγου, βρέθηκε στις πρώτες γραμμές του αγώνα κατά του νέου καθεστώτος.

Αρχικά, οι δυνάμεις της χούντας χρησιμοποίησαν δακρυγόνα ενάντια στις πολυπληθείς μάζες που επέδειξαν την αντίσταση τους στην επιστροφή της στρατιωτικής κυριαρχίας. Τότε άρχισαν να πυροβολούν.

Έχουν περάσει σχεδόν δύο μήνες από τότε που ο ανώτατος στρατηγός της Μιανμάρ, Min Aung Hlaing, ανέτρεψε την εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας, με τις δολοφονίες να συνεχίζονται με αμείωτη ένταση. Κάθε εβδομάδα συνοδεύεται από μια νέα κλιμάκωση της βίας και ένα νέο κύμα φρικαλεοτήτων εναντίον άοπλων πολιτών, πολλοί εκ των οποίων είναι παιδιά.

Οπλισμένοι μόνο με σφεντόνες, αυτοσχέδιες ασπίδες και κοκτέιλ μολότοφ, ο Κο Σαούνγκ και οι σύντροφοί του μπορούσαν να αντιληφθούν ότι δεν ήταν άξιοι αντίπαλοι των ενόπλων δυνάμεων, που ήταν εξοπλισμένες με φονικά όπλα, έχοντας την δυνατότητα να δολοφονούν δίχως έλεος.

Γι’ αυτό αποφάσισαν ότι ήταν καιρός να πάρουν δικά τους αληθινά όπλα και να μάθουν να τα χρησιμοποιούν. Και για να γίνει αυτό, ήξεραν ότι θα έπρεπε να πάνε σε παραμεθόριες περιοχές, όπου ένοπλες εθνοτικές ομάδες πολεμούσαν το Tatmadaw (ένοπλες δυνάμεις της Μιανμλαρ) για δεκαετίες.

Οι διαδηλωτές μεταφέρουν ένα άτομο σε ασφαλές μέρος αφού δέχθηκαν τα πυρά των στρατιωτικών στρατευμάτων και τραυματίστηκαν στο δήμο Thaketa του Yangon, στις 29 Μαρτίου.

“Δεν μπορούμε απλά να διαμαρτυρόμαστε ρίχνοντας κοκτέιλ μολότοφ”, δήλωσε ο 24χρονος Κο Σαούνγκ, εξηγώντας τους λόγους που αυτός και εκατοντάδες άλλοι σαν αυτόν εγκατέλειψαν τις πόλεις με την ελπίδα να βρουν έναν πιο αποτελεσματικό τρόπο καταπολέμησης των καταπιεστών τους.

Καταπολεμώντας τον πόνο

Για πολλούς νέους, η απόλυτη περιφρόνηση της ανθρώπινης ζωής από το καθεστώς, ενισχύει την επιθυμία τους να το νικήσουν με κάθε δυνατό μέσο. Εκείνοι που έχουν δει σκηνές σφαγής ή που έχουν υποστεί οι ίδιοι τραυματισμούς, βγαίνουν από αυτή την εμπειρία πιο αποφασισμένοι από ποτέ, επιδιώκοντας να κερδίσουν με κάθε κόστος.

Ο Min Min, ένας 24χρονος νεαρός από την πόλη North Okkalapa της Γιανγκόν, πυροβολήθηκε δύο φορές κατά τη διάρκεια στρατιωτικής επίθεσης στον Hlaing Tharyar, δήμο στα δυτικά προάστια της πόλης, στις 15 Μαρτίου.

Πλησίαζε τη γέφυρα Μπέιιντ Ναούνγκ, στο δρόμο για τη δουλειά, όταν δύο πλαστικές σφαίρες τον χτύπησαν κάτω από τον καρπό. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και είδε πολλούς ακόμα με πληγές πολύ πιο σοβαρές από τις δικές του. Κάποιοι είχαν πυροβοληθεί στο μάτι, ενώ άλλων τα έντερα είχαν βγει από την κοιλιά τους. Στο νοσοκομείο ακούγονταν τα βογγητά των τραυματισμένων πολιτών και οι κραυγές των αγαπημένων τους, είπε.

Αυτό συνέβη τη δεύτερη ημέρα μιας πενθήμερης στρατιωτικής επίθεσης που μετέτρεψε το Hlaing Tharyar σε εμπόλεμη ζώνη, αφήνοντας τουλάχιστον 53 νεκρούς και πολλούς άλλους τραυματίες ή αγνοούμενους.

Ο Min Min είπε ότι δεν θα ξεχνούσε ποτέ τον τεράστιο πόνο –τον δικό του και των άλλων– που βίωσε εκείνη την ημέρα, παρόλο που δεν είχε τις αισθήσεις του εκείνη την στιγμή.

Συνεχίζοντας να αναρρώνει από τα τραύματά του, είπε ότι αν μπορούσε, θα εντασσόταν ευχαρίστως σε οποιονδήποτε στρατό θα του έδινε την ευκαιρία να ανταποδώσει σε εκείνους που είχαν μεταχειριστεί αθώους πολίτες τόσο σκληρά.

“Αν σχηματιστεί ένας λαϊκός στρατός κάποια μέρα, θα ενταχθώ σε αυτόν γιατί θα ήθελα πολύ να πυροβολήσω αυτούς τους τύπους. Θέλω να ανταποδώσω. Δεν θα αφήσω ποτέ αυτό το συναίσθημα”, είπε καθώς ήταν ξαπλωμένος με την πλάτη του, εξαντλημένος από τον πόνο.

Στρατιωτικά στρατεύματα βρίσκονται στην οδό Insein, στο Yangon, στις 2 Μαρτίου.

Κατευθυνόμενοι προς τους λόφους

Η συγκρότηση ενός εθνικού στρατού από τη Γιανγκόν ή το Μανταλέι ή οπουδήποτε αλλού στην κεντρική Μιανμάρ δεν απλή υπόθεση. Προϋποθέτει να είναι εφικτή η διέλευση από σημεία ελέγχου που έχουν δημιουργηθεί για την αποτροπή της διαφυγής υποκειμένων που είναι εναντίον των κυρίαρχων, σε περιοχές που ελέγχονται από το καθεστώς. Όποιος ταξιδεύει προς τις ορεινές παραμεθόριες περιοχές ενδέχεται να ανακριθεί και το όχημα του να υποστεί εξονυχιστική έρευνα.

Έχουν γίνει συλλήψεις ακόμη και σε κεντρικούς αυτοκινητοδρόμους μεταξύ μεγάλων πόλεων. Στις 22 Μαρτίου, μια στρατιωτική εφημερίδα ισχυρίστηκε ότι 14 νέοι, συμπεριλαμβανομένων μελών της Εθνικής Ένωσης για τη Δημοκρατία (NLD), είχαν συλληφθεί στην εθνική οδό Yangon-Naypyitaw, καθώς κατευθύνονταν βόρεια για να λάβουν στρατιωτική εκπαίδευση από έναν αντάρτικο στρατό.

Τίποτα από όλα αυτά δεν απέτρεψε πολλούς επίδοξους μαχητές της ελευθερίας, από το να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους και τις οικογένειές τους, αναζητώντας ένα στρατό για να ενταχθούν. Με τις περισσότερες πόλεις να μετατρέπονται σε εμπόλεμες ζώνες, ούτως ή άλλως, φαίνεται σαν ένα ρίσκο που αξίζει να πάρουμε.

“Σίγουρα εάν βγείτε στους δρόμους αυτή τη στιγμή και αρχίσετε να φωνάζετε συνθήματα κατά του πραξικοπήματος, θα πυροβοληθείτε”, δήλωσε ένας νεαρός από την πόλη South Dagon της Γιανγκόν, ο οποίος αποφάσισε να καταταγεί σε μια ένοπλη εθνοτική ομάδα.

Πολλοί νέοι την μητροπόλεων έχουν στραφεί προς μια ομάδα, συγκεκριμένα την Εθνική Ένωση Karen (KNU), η οποία εδρεύει κοντά στα σύνορα με την Ταϊλάνδη.

Αλλά το KNU, το οποίο έπαιξε σημαντικό ρόλο στη δημιουργία του Δημοκρατικού Μετώπου Σπουδαστών της Βιρμανίας, ο φοιτητικός στρατός που σχηματίστηκε μετά το τελευταίο πραξικόπημα της Μιανμάρ το 1988, ενθάρρυνε τη σημερινή γενιά αγωνιστών της μητρόπολης να παραμείνουν εκεί που βρίσκονται και να χρησιμοποιήσουν τους πόρους που έχουν στη διάθεσή τους για να πολεμήσουν το καθεστώς από το εσωτερικό της χώρας.

Σε μια συνέντευξη με το Κέντρο Πληροφοριών Karen, στις 20 Μαρτίου, ο Padoh Saw Thamein Tun, μόνιμο μέλος της κεντρικής εκτελεστικής επιτροπής του KNU, λαμβάνοντας υπόψιν ότι είναι δύσκολο να φτάσουν στις παραμεθόριες περιοχές οι νέοι κάτοικοι της πόλης, είπε ότι είναι προτιμότερο να παλέψουν στο δικό τους τερέν.

” Όσοι βρίσκονται σε αστικές περιοχές πρέπει να παραμείνουν σε αστικές περιοχές”, ανέφερε. “Πρέπει να μάθουν πώς να δίνουν μάχες στον αστικό ιστό. Αυτή είναι η εποχή της τεχνολογίας. Θα πρέπει να είναι σε θέση να το κάνουν.”

Ένας διαδηλωτής τρέχει καθώς οι δυνάμεις της αστυνομίας καταδιώκουν τους αντιπραξικοπηματίες διαδηλωτές, στο δήμο Tamwe του Yangon, στις 27 Φεβρουαρίου .

Προς έναν ομοσπονδιακό στρατό

Η επιτροπή που εκπροσωπεί το Pyidaungsu Hluttaw (CRPH), που σχηματίστηκε από βουλευτές της διωκόμενης πολιτικής κυβέρνησης της Μιανμάρ, προσέφερε μια εναλλακτική λύση: έναν ομοσπονδιακό στρατό που περιλαμβάνει όλες τις δυνάμεις που αντιτίθενται στο καθεστώς.

Σύμφωνα με το CRPH, η ιδέα είναι να διαμορφωθούν σχέδια άμυνας, από τα χωριά μέχρι τις πόλεις. Μετά τη δημοσίευση της δήλωσης, η οποία σκιαγραφεί την πρόταση, συστάθηκαν αρκετές επιτροπές ασφαλείας σε διάφορα μέρη της χώρας.

O Aung Aung, ένα 25χρονο μέλος του NLD που εντάχθηκς σε αυτή την επιτροπή στο Hlaing Tharyar, δήλωσε ότι πολλοί άνθρωποι είναι πρόθυμοι να συμμετάσχουν.

“Εάν ιδρυθεί ομοσπονδιακός στρατός, πιστεύω ότι υπάρχουν πολλοί νέοι που είναι έτοιμοι να υπηρετήσουν. Είναι πολύ πρόθυμοι”, ανέφερε.
Προς το παρόν, ωστόσο, το CRPH εξακολουθεί να διαπραγματεύεται με διάφορες ένοπλες εθνοτικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένης της KNU, για να επεξεργαστεί ένα ενδελεχές σχέδιο για το στρατό ως μέρος μιας ομοσπονδιακής ένωσης.

Ο υπουργός Εξωτερικών της επιτροπής, Ζιν Μαρ Αουνγκ, παραδέχθηκε πρόσφατα ότι εξακολουθούν να υπάρχουν πρακτικά ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν, ωστόσο πρόσθεσε, “Είμαστε περίπου το 80% εκεί”.

Σε συνέντευξη στο BBC, ο εκπρόσωπος Τύπου του KNU, Padoh Saw Mahn Mahn, δήλωσε ότι το CRPH πρέπει να έχει ένα πολιτικό σχέδιο, στο οποίο οι εθνοτικές ένοπλες ομάδες μπορούν να βασιστούν.

“Εάν το CRPH μπορεί να ηγηθεί, θα έπρεπε. Εάν όχι, εμείς οι εθνοτικές ένοπλες οργανώσεις θα σχηματίσουμε κοινό στρατό, καθότι είναι ιστορικό μας καθήκον”, ανέφερε.

Ο Κο Σαούνγκ, ο οποίος τώρα λαμβάνει στρατιωτική εκπαίδευση από έναν εθνοτικό στρατό, ανέφερε ότι το CRPH πρέπει να προσεγγίσει με πιο στρατηγικούς τρόπους τους νέους που επιθυμούν να καταταγούν στον ομοσπονδιακό στρατό.

Μέχρι στιγμής, ανέφερε ότι οι δηλώσεις του CRPH για τον ομοσπονδιακό στρατό δεν είναι καθόλου ουσιαστικές.

“Μέχρι στιγμής, όλα είναι στον αέρα. Δεν ξέρουμε ποιος θα ηγηθεί τον στρατό. Δεν ξέρουμε πώς να κινητοποιηθούμε. Έτσι, δεν τους εμπιστεύομαι”, ανέφερε απερίφραστα.

(Όλα τα ονόματα σε αυτό το άρθρο έχουν αλλάξει για την προστασία των πηγών και των οικογενειών τους).

 Myanmar Now

ΑΛΕΡΤΑ