Αν δεν απαλλαγούμε από τα βαρίδια της αστικής νομιμότητας

Του Γ.Γ.

Είδα τις τοποθετήσεις που έχουν γίνει στον ιστότοπο μας (εδώ και εδώ) για το νέο επίτευγμα του επιτελικού κράτους το οποίο έστειλε τους ένστολους πραιτοριανούς του συστήματος να εκκενώσουν το «Εμπρός», ένα κατειλημμένο κτίριο, που από το 2011, λειτουργούσε ως ανοιχτό κέντρο πολιτισμού.

Συνάντησα στο f/b το κείμενο του αγωνιστή δικηγόρου Θανάση Καμπαγιάννη το οποίο αναφέρει: «Το αντιφασιστικο κίνημα και η πολιτική αγωγή για την καταδίκη της Χρυσής Αυγής είχαμε βρει επί χρόνια στον Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζομενο Χώρο του Θεάτρου Εμπρος έναν φιλόξενο χώρο συζήτησης και δράσης. Αυτοί που υποκριτικά χειροκρότησαν την καταδίκη των ναζιστών ποτέ δεν φιλοξένησαν όσους παλέψαμε γι’ αυτήν, όπως το έκανε το κατειλημμένο Εμπρός. Γι’ αυτό και το λέμε και θα το λέμε πάντα: όπως παλιότερα έτσι και σήμερα, ο φασισμός θα ηττηθεί έξω από τους θεσμούς και τα τούβλα της αστικής κοινωνίας«.

Αντάμωσα στο twitter τo παρακάτω βιντεάκι με την λεζάντα που το συνοδεύει να γράφει: 

400 διαφορετικά θεατρικά έργα,

400 συναυλίες, 

με φεστιβάλ ποίησης.

+4000 παραστάσεις.

Ενα καταφύγιο πολιτισμού για αρκετούς ανθρώπους που ζούσαν δύσκολα. Εκεί είχαν την ευκαιρία να παίρνουν ανάσες για να αντέχουν την βία της καθημερινότητάς τους..https://www.youtube.com/embed/bOwpunzG4Ps
Θα παραθέσω, εγώ, απόσπασμα από μια περασμένη ανάρτησή μου και θα την τιτλοφορήσω ακριβώς από ο σύντροφος προηγουμένως στο δικό τους σχετικό κείμενο: «Και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε …»

Εδώ και δεκαετίες έχω κάτι παραπάνω από συντροφικές σχέσεις με ένα κομμουνιστικό κόμμα της Τουρκίας.

Αυτό διαθέτει μια νόμιμη παρουσία (είναι στα «μαχαίρια» με το ΚΚΕ, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία).

Συμμετέχει με μετωπικές οργανώσεις στα συνδικάτα, με τον ίδιο τρόπο λαμβάνει μέρος στις εκλογές, έχει παρουσία σε κάθε πολιτικό και κοινωνικό δρώμενο στην Τουρκία και στο Κουρδιστάν.

Παράλληλα όμως διαθέτει και τον παράνομο του μηχανισμό.

Πριν λίγα χρόνια είχε ρθει για διακοπές στην Ελλάδα ο γραμματέας της κομματικής οργάνωσης Κωνσταντινούπολης αυτού του κόμματος.

(Δεν πρόκειται να ξεχάσω την γλυκύτητα που έβγαζε αυτή η παρουσία του ηλικιωμένου ανθρώπου, ο οποίος αν και είχε βιώσει βασανιστήρια, μακρόχρονες φυλακίσεις, μιλούσε τόσο σεμνά, χαμογελαστά θα έλεγα και δεν σε διέκοπτε ποτέ, παρακολουθώντας με μεγάλη προσοχή αυτά που έλεγες).

Tον φιλοξενούσε ένας αδελφικός φίλος μου, Κούρδος πολιτικός πρόσφυγας που ζει για δεκαετίες στην χώρα μας.

Περάσαμε μια ολονυχτιά σπίτι μου συζητώντας. Ρουφούσα κάθε λέξη που έλεγε και μου έκανε εντύπωση το πόσο καλά γνώριζε την ιστορία και την πολιτική κατάσταση της Ελλάδας.

Κάποια στιγμή τον ρώτησα ποια είναι η αναγκαιότητα να διαθέτει ο κόμμα του παράνομο μηχανισμό. 

Χαμογέλασε και μου είπε: «Μα γιατί είμαστε κομμουνιστές. Γνωρίζουμε τα σοφά λόγια τους Μαρξ ότι και η πιο δημοκρατική αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία δεν είναι παρά δικτατορία της αστικής τάξης πάνω στο προλεταριάτο και τις άλλες εργαζόμενες τάξεις. Και οι δικτατορίες δεν ανατρέπονται με εκλογές. 

Εμείς θέλουμε να καλλιεργήσουμε την επαναστατική αντίληψη στις εργατικές μάζες να τις ξεκόψουμε από την αντίληψη του κοινοβουλευτικού κρετινισμού. 

Αλλωστε, την εργοδοτική και την κρατική τρομοκρατία δεν μπορείς να την αντιμετωπίσεις με τους νόμους τους. Αντίθετα, αυτοί υπάρχουν για να στηρίζουν το σύστημα τους, 

Το δικό σας σύνθημα «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» εμείς όπου μπορούμε το εφαρμόζουμε. Και αυτό μόνο ένας παράνομος μηχανισμός μπορεί να το κάνει. Είναι απαραίτητο για ένα κομμουνιστικό κόμμα να συνδυάζει την νόμιμη και παράνομη δουλειά».

Εμένα αυτά τα λεγόμενα του συντρόφου με προβλημάτισαν πάρα πολύ. Κάποιοι από σας μπορείτε να τα θεωρήσετε ουτοπικά και να τα προσπεράσετε.

/tsak-giorgis.blogspot.com/