Ταξική ευγονική

Ηταν μια μικρή πρόταση στη μακροσκελή ανακοίνωση του Χαρδαλιά την πρώτη του Ιούλη, η οποία πέρασε εντελώς στο ντούκου. Διαβάζοντας το non paper που είχε ετοιμάσει το Μαξίμου (το είχε διαρρεύσει ώρες προτού ξεκινήσει το εβδομαδιαίο σόου της «ενημέρωσης»), ο Χαρδαλιάς είπε: «Θα υπάρχει ειδική σήμανση στις εισόδους των χώρων εκμετάλλευσης (covid-free ή μικτός χώρος), με ειδική αναφορά για το αν είναι εμβολιασμένο και το προσωπικό της επιχείρησης».

Είχε ήδη διαβάσει άλλο σημείο του non paper, που ισχυριζόταν ότι «η κυβέρνηση συνεργάζεται στενά και με την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, που είναι Συνταγματική Ανεξάρτητη Αρχή» και γι’ αυτό «η εφαρμογή των μέτρων θα γίνει με πλήρη σεβασμό στη νομοθεσία που αφορά στην προστασία προσωπικών δεδομένων και βεβαίως στα δικαιώματα όλων των πολιτών». Η διαβεβαίωση ήταν κατηγορηματική: «Δεν θα διατηρείται κανένα αρχείο. Απλώς θα διαπιστώνεται η γνησιότητα της προσκομιζόμενης ψηφιακής ή χάρτινης βεβαίωσης εμβολιασμού ή νόσησης και ως εκεί».

Αυτά για τους πελάτες. Γιατί για το προσωπικό θα τηρεί αρχείο ο εργοδότης, ώστε να μπορεί να βάλει φάτσα-κάρτα την ταμπέλα: «Ολοι οι εργαζόμενοι του καταστήματός μας είναι εμβολιασμένοι»!

Δε θα ρωτήσουμε αν συμφωνεί μ’ αυτό η περιβόητη Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Δεν είναι νομικό το ζήτημα, είναι πολιτικό. Διότι και αν ακόμη διαφωνήσει η Αρχή και δεν εφαρμοστεί το συγκεκριμένο μέσο στα κάθε είδους διασκεδαστήρια, από τη στιγμή που υπάρχει ατομικό πιστοποιητικό εμβολιασμού, ο καπιταλιστής εργοδότης έχει τη δυνατότητα να εφαρμόσει αρχές «ταξικής ευγονικής» έναντι των εργατών και υπαλλήλων του. Εκβιαστικά μπορεί να τους υποχρεώνει άτυπα να του επιδείξουν αυτό το πιστοποιητικό, χωρίς το γεγονός να καταγράφεται πουθενά.

Κι αυτό δεν αφορά μόνο τον αντι-covid εμβολιασμό, αλλά γενικότερα την υγεία των εργαζόμενων. Το πιστοποιητικό αντι-covid εμβολιασμού γίνεται απλά το όχημα για να εφαρμοστούν τέτοιες εφιαλτικές μέθοδοι διαλογής-επιλογής των εργαζόμενων.

Η εφημερίδα μας το είχε εντοπίσει αυτό από την πρώτη στιγμή που άρχισε να γίνεται συζήτηση για έκδοση πιστοποιητικού εμβολιασμού. Από τα τέλη του 2020. Το επιχείρημά μας ήταν απλό: από τη στιγμή που η κυβέρνηση γνωρίζει πώς προχωρά ο εμβολιασμός, τι χρειάζεται το ατομικό πιστοποιητικό; Αυτό μόνο ως ένα εργαλείο εκβιασμού στα χέρια των καπιταλιστών εργοδοτών μπορεί να λειτουργήσει.

Φέρναμε τότε το παράδειγμα εργαζόμενων που έχουν αντένδειξη εμβολιασμού λόγω κάποιου υποκείμενου νοσήματος. Mέσω του πιστοποιητικού εμβολιασμού, ο εργοδότης μπορεί να πληροφορηθεί την κατάσταση της υγείας τους. Ποιος καπιταλιστής θα προσλάβει εργαζόμενο/η με κάποιο νόσημα, όταν στην αγορά εργασίας μπορεί να βρει άλλους, χωρίς νόσημα; Και οι ήδη απασχολούμενοι, σ’ ένα τοπίο σφραγισμένο από τις κάθε είδους αυθαιρεσίες των καπιταλιστών, με το πιστοποιητικό εμβολιασμού μπορούν να γίνουν αντικείμενα πρόσθετων εκβιασμών που θ’ αφορούν την εργασιακή τους σχέση και το μισθό.

Στην αρχή πήγαν να το περάσουν «γλυκά»: θα αφορά μόνο τα ταξίδια, για να διευκολύνονται οι εμβολιασμένοι να μην κάνουν τεστ και ν’ αποφεύγουν τις ουρές στα αεροδρόμια και στους συνοριακούς σταθμούς. Πέραν του ότι αυτό είναι εγκληματικό από επιδημιολογική άποψη (σε συνθήκες διασποράς του ιού και οι εμβολιασμένοι φέρουν και μεταδίδουν τον ιό – απλώς δεν ασθενούν ή ασθενούν ελαφρά), ήταν ταυτόχρονα και το πρώτο βήμα προς μια γενίκευση «άλλου τύπου».

Ο εργοδότης μπορεί να απολύει ελεύθερα όποιον εργαζόμενο δεν έχει εμβολιαστεί, έλεγε προ ημερών ο ακροδεξιός τηλεπλασιέ-υπουργός. Μετά το θόρυβο που ξέσπασε, μάζεψε την αλήτικη απειλή και άρχισε να το λέει πιο κομψά: αυτό θα το λύσει η αγορά, βάσει του ισχύοντος νομικού πλαισίου. Τώρα έχουμε επίσημη ανακοίνωση ότι οι ιδιοκτήτες των διασκεδαστηρίων θα ενημερώνουν τους πελάτες τους με ταμπέλα στην είσοδο, αν όλο το προσωπικό τους είναι εμβολιασμένο. Γιατί να μην το κάνουν και οι ιδιοκτήτες εμπορικών καταστημάτων; Γιατί να μην το κάνουν και οι ιδιοκτήτες των call centers, που ακόμα και κατά τη μεγαλύτερη έξαρση της πανδημίας στοίβαζαν τους εργαζόμενους των 650 ευρώ σε κλειστές αίθουσες; Και πάει λέγοντας.

Το ζήτημα που εγείρεται είναι πολύ ευρύτερο από την παραβίαση της μη υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού. Είναι -ολοφάνερα πλέον- ζήτημα διαχωρισμού των εργαζόμενων με υγειονομικά κριτήρια. Πού μπορεί να σταματήσει αυτό; Πουθενά. Ετσι και αρχίσει να ξηλώνεται το πουλόβερ, έτσι και οι καπιταλιστές εργοδότες αρχίσουν να αποκτούν πρόσβαση στον ατομικό φάκελο υγείας των εργαζόμενων, θα φτάσουμε στην ταξική ευγονική. Η μαζική ανεργία, μόνιμο χαρακτηριστικό του καπιταλισμού της εποχής μας, τους το επιτρέπει.

Π.Γ.

ΚΟΝΤΡΑ