14-15 Σεπτεμβρίου 1944 – Το τέλος της μάχης του Μελιγαλά Μεσσηνίας

Συμπληρώνονται φέτος 77 χρόνια από τη μάχη-επιτομή της λαϊκής εκδίκησης, τη συνάντηση των προδοτών-βασανιστών του λαού με την ιστορία τους. Ήταν η φυγή των κατοχικών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων του Γ’ Ράιχ από την Πελοπόννησο που άφησε εκτεθειμένους τους χιλιάδες συνεργάτες τους. Δίχως την προστασία τους, οι δωσίλογοι φασίστες, ήταν ανίκανοι να αντιμετωπίσουν το συνδυασμό της οργανωμένης στρατιωτικής λαϊκής απελευθερωτικής δύναμης του ΕΛΑΣ με την οργή, το μίσος του λαού για τους βασανιστές του.

1.200 αντάρτες του Εθνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού, θα περικυκλώσουν μία δύναμη 1.000 Ταγματασφαλιτών η οποία στηρίζεται από αρκετούς συνεργάτες τους και διαφόρων ειδών δωσίλογους προδότες. Το τέλος της μάχης βρήκε τους κομμουνιστές, τους αγωνιστές, τους δημοκράτες, νικητές, αποδίδοντας τα δίκαια απέναντι στους συνεργάτες των Γερμανών φασιστών.


Ήταν η έντονη και μαζική παρουσία και δυναμική του ΕΑΜ από το 1942 και του ΕΛΑΣ από το 1943 στη Μεσσηνία και τη γειτονική Λακωνία αυτό που δημιούργησε την ανάγκη στον κατακτητή να φτιάξει ισχυρές ένοπλες φασιστικές, παρακρατικές, αντικομμουνιστικές, αντιπατριωτικές δυνάμεις ικανές να τρομοκρατήσουν με εκτελέσεις και βασανιστήρια τον αντιστασιακό λαό αλλά και όποιον σκεφτόταν να κάνει το πέρασμα στην αντίσταση. Έτσι, η μικρή πόλη του Μελιγαλά, είχε αποτελέσει τη βάση μιας ιταλικής καραμπινιερίας και μετέπειτα μιας διλοχίας της Βέρμαχτ, ενώ ως και 800 μέλη των Ταγμάτων Ασφαλείας στρατοπέδευαν στα ίδια σημεία. Ο Μελιγαλάς αποτελούσε το κέντρο, το ορμητήριο των βασανιστών του λαού για τις επιχειρήσεις της ευρύτερης περιοχής της ανατολικής Μεσσηνίας και της δυτικής Λακωνίας. Από το 1942 ως το καλοκαίρι του 1944, οι κατοχικές δυνάμεις και τα Τάγματα Ασφαλείας είχαν εκτελέσει περίπου 1.500 ανθρώπους και πυρπολήσει εκατοντάδες σπίτια.
Προφανώς, τα παραπάνω γεγονότα, είχαν δημιουργήσει τεράστια ανάγκη στον ντόπιο λαό να εκδικηθεί για τα αδέρφια, τους γονείς, τα παιδιά, τους φίλους και τους συντρόφους που είχε χάσει κάτω από το ζυγό των Ιταλών, των Γερμανών και των ντόπιων φασιστών. Η συνολική κατατρόπωση που επετεύχθη στη διήμερη μάχη, άνοιξε διάπλατα το δρόμο στο λαό να ικανοποιήσει τις δίκαιες ανάγκες του.

Έτσι, με το πέρας της μάχης στις 13 και 14 Σεπτεμβρίου του 1944, οι θριαμβευτές μαχητές του λαϊκού στρατού κατέβαλαν μεγάλες προσπάθειες να κατευνάσουν τα πλήθη των αμάχων κατοίκων που μπήκαν στην πόλη για να σκοτώσουν με τα ίδια τους τα χέρια τους βασανιστές δολοφόνους, προκειμένου να γίνουν οι δίκες και να εφαρμοσθούν οι εκάστοτε ποινές με το σωστό τρόπο. Πολλοί από αυτούς ήταν κάτοικοι του χωριού Σκάλα το οποίο είχαν πυρπολήσει τα Τάγματα Ασφαλείας μαζί με τους Γερμανούς φασίστες-ιμπεριαλιστές. Στο ανταρτοδικείο που οργανώθηκε στην πόλη με επικεφαλής τους δικηγόρους Βασίλη Μπράβο και Γιάννη Καραμούζη καταδικάστηκαν περίπου 60 επικεφαλής των Ταγμάτων, με λίστες ονομάτων των ταγματασφαλιτών που είχαν στα χέρια τους οι τοπικές οργανώσεις του ΕΑΜ. Όλοι οι καταδικασμένοι εκτελέστηκαν σε μία μη λειτουργική πηγάδα λίγο έξω από το Μελιγαλά.


Στα χρόνια που περάσαν και περνάνε, στην εμφυλιακή και μετεμφυλιακή Ελλάδα του σχεδίου Μάρσαλ και του δόγματος Τρούμαν, στη δικτατορική Ελλάδα των τοποτηρητών των ΗΠΑ, στη μεταπολιτευτική εποχή ως και σήμερα, όλο το φάσμα των αστικών δυνάμεων του κράτους και του παρακράτους, έχουν δημιουργήσει μία σειρά αντικομμουνιστικών μύθων γύρω από τη μάχη του Μελιγαλά. Οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ παρουσιάζονται ως σφαγείς, ως υποκινούμενοι από προσωπικά κίνητρα, ως εκτελεστές αθώων και αμάχων πάντοτε με έλλειψη ιστορικών αδιαμφισβήτητων στοιχείων.

Η μάχη του Μελιγαλά, μία από τις πολλές της απελευθέρωσης, ήταν μία λαογέννητη μάχη, μία μάχη που οδήγησε τους φασίστες στην αναπόφευκτη συνάντηση με την ιστορία τους. Αποτελεί φάρο και οδηγητή στους μαχητικούς αντιφασιστικούς αγώνες του λαού και της εργατικής τάξης της Ελλάδας με σκοπό την ελευθερία, ανεξαρτησία, τη λαοκρατία και το σοσιαλισμό. Η πολιτική ιστορική υπεράσπιση των Ταγμάτων από δεξιούς-ακροδεξιούς υπηρέτες του εκμεταλλευτικού συστήματος που γεννάει και εξοπλίζει προδότες και βασανιστές, από λακέδες πότε των Γερμανών και των Ιταλών πότε των Βρετανών και των Αμερικανών, αποτελεί τρανή απόδειξη του κάλπικου-ψεύτικου πατριωτισμού των αστικών δυνάμεων.

ΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΛΑΕ ΓΙΑ ΝΑ ΝΙΚΑΣ ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΜΕΛΙΓΑΛΑΣ

ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΣΤΟΥΣ ΜΑΧΗΤΕΣ ΤΟΥ ΕΑΜ ΕΛΑΣ

apotispithastifloga.wordpress.com/